Jdownloader opent alle cyberkluizen

Zogenaamde one-click services of cyberkluizen liggen in Groot Britannie onder vuur, maar in Nederland is het gelukkig nog niet zo ver. Ikzelf heb bijvoorbeeld een abonnement bij Rapidshare en maak daarvan met veel plezier gebruik. Ik bied vrienden toegang op delen van mijn (grotendeels legale) muziekcollectie, maar de voornaamste reden is toch wel dat muziekblogs voornamelijk gebruikmaken van dit principe.
Een abonnement bij Rapidshare, een van de grootste kluisaanbieders, garandeert voor mij onbeperktheid inzake snelheid en hoeveelheid downloads. Ook hoef ik niet telkens een proces van het invoeren van captcha's, wachttijden en nummertje-trekken te ondergaan.

Maarrr, dat moet ik bij diensten waarvan ik geen lid ben wel. En daar komt de open source applicatie Jdownloader om de hoek kijken. Deze maakt het mogelijk downloadlinks in een wachtrij te plaatsen en begint daarna rustig met het binnenhalen van het materiaal. Alhoewel, rustig? Ik merkte op dat Jdownloader op de een of andere manier beperking van de downloadsnelheden omzeilt. Waar je het als niet-lid via de gewone weg (de site van de kluisaanbieder) vaak moet doen met een fractie van de maximale downloadsnelheid, is dat bij Jdownloader niet het geval. Vraag me niet hoe, maar het is wel deksels prettige bijkomstigheid. Een add-on binnen Firefox zorgt er trouwens voor dat het kopieren van een link binnen de browser automatisch door Jdownloader in de wachtrij wordt gezet. Gemak dient de mens.

Three strikes, maar dan erger

Conservatieve Britse parlementsleden hebben een voorstel ingediend om zogenaamde 'one-click services' of 'web-lockers' te verbieden. Het voorstel is gekomen in de plaats van de eerdere roep om een three-strikes beleid. Dat werd echter na hevige protesten van zowel burgerrechtenorganisaties als collega-parlementsleden uit de Digital Economy Bill, het controversiele voorstel van Lord Peter Mandelson, gehaald.

Pijnlijk is dat de revisie veel ernstiger is dan het oorspronkelijke voorstel. Het houdt namelijk in dat niet de gebruikers die (auteursrechtelijk beschermd?) materiaal beschikbaar stellen worden gemaand, maar dat de site die het materiaal host aansprakelijk wordt gesteld. In de praktijk kan dit ertoe leiden dat de volledige site uit de lucht wordt gehaald. Met andere woorden: TNT Post wordt voor onbepaalde tijd verboden omdat iemand iets illegaals verstuurd heeft.

De pijlen worden zoals gezegd in het bijzonder gericht op 'one-click services'. Hiermee wordt bijvoorbeeld een dienst als Rapidshare bedoeld. Dit is een site waarop grote bestanden geupload kunnen worden. Deze komen vervolgens middels een eenvoudige weblink voor andere gebruikers beschikbaar. De uploader kan het bestand echter ook niet-publiekelijk beschikbaar stellen, bijvoorbeeld als het gaat om persoonlijke documenten, filmpjes etc. (Over het voordeel hiervan schreef ik eerder). Met het voorstel bestaat in theorie ook de mogelijkheid dat sites als Youtube of Google Docs uit de lucht gehaald worden. Hierbij is immers ook het principe uploaden & delen op van toepassing.

Dat de reden waarom iets offline wordt gehaald echter niet altijd legitiem is bleek van de week in het schrijnende geval van de Lessig-lezing. In het kader van de Amerikaanse DMCA-wetgeving wordt momenteel onderzocht of de entertainmentindustrie geen misbruik maakt van dit soort regels. Er bestaat het vermoeden dat er bewust onjuiste aanklachten naar site-eigenaren worden verstuurd, waarbij de dreiging hiervan alleen al reden genoeg een site maar uit de lucht te halen, inclusief content die geen enkele auteurswet overtreedt.

Een in alle opzichten draconisch voorstel dus. Het lijkt een retorische vraag wiens belangen hiermee gediend worden. Die van de digitale burger in ieder geval niet.