Is Acta onderlegger voor nieuwe auteursrechtorganisatie?

Ars Technica bericht over een Acta-ontwikkeling die veel verder gaat dan het doen van voorstellen inzake piraterij. In het artikel Your life will some day end; ACTA will live on wordt namelijk melding gemaakt van de oprichting van een op zichzelf staande organisatie. Het aan de Verenigde Naties verbonden WIPO (World Intellectual Property Organisation) zou daarmee op een aantal punten buitenspel komen te staan. Dit is uitermate zorgelijk omdat in het WIPO consumenten- en non gouvernementele belangenorganisaties deelnemen aan onderhandelingen. Deze transparantie ontbreekt bij de Acta-onderhandelingen vrijwel volledig. Een quote van de Amerikaanse afgevaardige in dit proces dat het

"is their intention to marginalize the participation by consumer interest organizations in the new forum"

laat wat dat betreft weinig aan de verbeelding over. De samenstelling van de groep landen die deelneemt aan de onderhandelingen wordt daarmee treffend gekarakteriseerd als een coalition of the willing. 

Dat mij van dit soort praktijken de haren te berge rijzen is een volstrekt understatement. In Groot Britannië, waar de Digital Economy Act hard op weg is een feit te worden, werden afgelopen week een aantal artikelen gepubliceerd die een vergelijkbare ontsteltenis en woede op een uitstekende wijze kanaliseerden. Vooral het uiterst oprechte stuk A State-Sponsored Book-Burning Parade sprak me erg aan:

This is a vile, vituperative piece of legislation, driven by corporate lobbyists and blithely ignoring public interest. It's a Faustian pact between a dying government and antique, anti-innovatory music and publishing industries who are as terrified now as manufacturers of illuminated manuscripts were in 1455 when they got their hands on the Gutenberg Bible and saw the page turning on a world of easily-exchanged ideas that they could not monetise or control. And just like today, the backlash was vicious, because of easy deal-brokering between communications merchants keen to control how people spent their money and state authorities keen to control people's access to ideas and information.

Waarvan akte.

Filesharing zit in onze genen

Het uitwisselen van bestanden op het internet zit in onze genen, aldus de Amerikaanse professor Clay Shirky. Hij poneerde deze stelling in een lezing op het South by Southwest Interactive Festival dat momenteel plaatsvindt in Austin, Texas.

Volgens Shirky heeft de opkomst van uitwisseldienst Napster gezorgd voor een fundamentele verschuiving in hoe het bezit van muziek wordt ervaren. Waar muziek in het tijdperk van de geluidsdrager werd gezien als een fysiek goed, wordt het digitale muziekbestand volgens hem beschouwd als informatie. En omdat informatie geen fysieke component heeft is uitwisseling ervan, behalve in technisch-, ook in mentaal opzicht eenvoudiger. Volgens Shirky beantwoordt het daarmee aan de natuurlijke menselijke behoefte deze informatie te delen, wat vervolgens ook nog eens als prettig wordt ervaren.

Ik kan me persoonlijk goed vinden in het argument dat een digitaal bestand in mindere mate, of zelfs helemaal niet, wordt gezien als bezit. Is het daarmee echter ook minder waard? In financieel opzicht absoluut. Ook digitale muziek waarvoor betaald is blijft 'voordeliger' dan een cd. Dat maakt het ook gemakkelijker weg te geven. In muzikaal opzicht blijft de waarde vanzelfsprekend gelijk, sterker nog, de waarde kan er zelfs door toenemen. De mogelijkheid te delen vergroot namelijk ook de mate waarin je met gelijkgestemden kunt bomen over datgene waarnaar je luistert.

Dit laatste, wat Shirky waarschijnlijk bedoelt met 'prettig', is een groot goed, ook voor de muziekindustrie. Het biedt namelijk de kans zakenmodellen te baseren op de natuurlijke drive van de consument gezamenlijk te ervaren. Die natuurlijke drive zou door de industrie gekoesterd moeten worden, want is eindeloos en vooral erg positief van aard. Heel wat anders dus dan het negatieve imago dat de industrie momenteel over zichzelf afroept met DRM, absurde rechtszaken, three strikes en Acta. En misschien kunnen de bibliotheken dan ook eens zonder al teveel problemen digitale bestanden gaan aanbieden.

Openheid is te leren

Openheid is te leren, aldus Lawrence Lessig in een recente lezing bij TedX. En die lessen zijn volgens hem hard nodig voor de Amerikaanse Democraten die hierin volgens Lessig mijlenver achterlopen bij de Republikeinen. Wat openheid volgens Lessig inhoudt? Het respecteren van de waarden van vrijheid, de huidige samenleving, gelimiteerde regelgeving en respect voor de maker.

Waar ik in een eerdere blogpost Disney Corp aanhaalde als de tegenpool van deze waarden (dat doet Lessig trouwens ook) wordt geestelijk vader Walt door Lessig een remixer ordinaire genoemd. Hij zou zich waarschijnlijk omdraaien in zijn graf mocht hij weten van het huidige regime bij zijn onderneming. Zonder Buster Keaton's Steamboat Bill was Mickey's Steamboat Willy namelijk waarschijnlijk nooit uitgevaren.

Naast het voorbeeld van Disney, een terugkerend onderdeel in zijn lezingen, gaat Lessig ook in op de realiteit. Naast het verwijderen van een lezing op Youtube wrijft hij de Republikeinen nog eens fijntjes in dat het de regering Obama is die de drijvende kracht is achter de Acta-onderhandelingen.

ACTA for dummies

Internet Evolution heeft een artikel geplaatst waarin Cory Doctorow stap voor stap uiteenzet hoe ACTA (Anti-Counterfeiting Trade Agreement) tot stand is gekomen, waarheen het leidt en waarom het elke internetgebruiker treft. Een samenvatting daarvan, plus enkele ontwikkelingen die binnen Nederland spelen.


1. Wie?
Internationale copyrightverdragen werden altijd behandeld binnen het WIPO (World Intellectual Property Organization). Omdat deze organisatie gelieerd was aan de Verenigde Naties betekende dit dat bijeenkomsten openbaar waren. Naast vertegenwoordigers van de entertainmentindustrie, auteursrechtorganisaties en overheden konden hierdoor ook belangenverenigingen ten behoeve van privacy, internetrechten etc. hierbij als toehoorder danwel controleur aanwezig zijn. Nadat door kritische geluiden uit de laatste groep een voorgesteld verdrag sneuvelde besloot men de onderhandelingen achter gesloten deur te voeren.

2. Waarover?
In eerste instantie betreft ACTA het bestrijden van piraterij. Denk daarbij aan nagemaakte medicijnen, kleding of andere stoffelijke goederen. Gaandeweg het proces is het hieraan nauw verwante onderwerp copyright & het internet aan de orde gekomen. Critici stellen dat het oorspronkelijke uitgangspunt van ACTA door een lobby van de entertainmentindustrie gekaapt is.

3. Probleem?
Het begrip kopiëren betekent op het internet echter heel wat anders dan hetgeen in de auteurswet bedoeld wordt. Bijna elke handeling op het internet betreft namelijk het maken van een kopie. Dit zou betekenen dat alle vormen van informatie, uiteenlopend van kunst en cultuur tot sport, politiek en wetenschap tot het domein van copyrightwetgeving gaat behoren. Vanzelfsprekend staat dit de vrije verspreiding van kennis en informatie in de weg.

4. Regulering?
In tot op heden uitgelekte verslagen van de onderhandelingen wordt beschreven dat de ISP's (internet service providers) toezicht zouden moeten houden op het gedrag van hun klanten. Hierbij zou de zogenaamde three strikes-maatregel van toepassing moeten zijn: na het driemaal overtreden van de regels overtreden wordt de dader afgesloten van het internet. De consequenties hiervan zijn verstrekkend: wat als de vermeende overtreding op een school plaatsvindt? wat als de overtreding geen overtreding blijkt? En ongetwijfeld de meest discutabele: moeten bedrijven optreden als regulator?

 3. Stand van zaken?
Burgerrechtenorganisaties, leden van het Europees Parlement
en zelfs de Consumentenbond, hebben inmiddels aangegeven openheid te willen wat inzake ACTA besproken wordt. Als antwoord hierop volgt slechts de 'gerustelling' dat nationale afspraken op het gebied van auteursrechtovertreding niet met voeten getreden zullen worden. Gezien de verschillen per land op dit terrein lijkt dat een loze belofte. Inmiddels is ook duidelijk geworden dat binnen een verdrag gemaakte afspraken waarschijnlijk niet door een parlement teruggedraaid kunnen worden. In Nederland betekent dat bijvoorbeeld dat het al dan niet instemmen met een downloadverbod (Commissie Gerkens) door de afspraken binnen ACTA geen betekenis heeft. De Nederlandse parlementsleden lijken daarmee de dreigende consequenties van ACTA te onderschatten.

4. Hoe verder?
De eerstvolgende bespreking achter gesloten deuren vindt in april plaats in Nieuw-Zeeland. Hieraan lijkt weinig te veranderen. De recente afwijzing door het Europees Parlement van de Amerikaanse eis inzage te krijgen in Europese bankgegevens biedt gelukkig wat hoop. De vraag is echter hoe sterk de industriële lobby in Brussel al gevorderd is.

Save Jim - The ACTA negociator

Save Jim
door SaveJim

Secret copyright treaty debated in DC: must-see video

bron: Boingboing

De vooruitziende blik van Illegal Art

Het in 2002 georganiseerde festival Illegal Art zou, gezien de recente ophef rondom de uitspraken van Bono en de ACTA-perikelen, probleemloos nogmaals gehouden kunnen worden.

"Loaded with gray areas, intellectual property law inevitably has a silencing effect, discouraging the creation of new works", luidt een van de stellingen van de organisatoren. Het tentoongestelde materiaal (audio, video en beeldend) bevond (en zonder twijfel bevindt) zich op de scheidslijn van wat auteursrechtelijk al dan niet toegestaan was.

Op de oorspronkelijke site is een groot deel van het audiogedeelte verwijderd, maar gelukkig hebben wij het Internet Archive achter de hand. Het toendertijd uitgebrachte album Stay Free's Illegal Art is onder de noemer Illegal Art Exhibition Collection in een meer uitgebreide vorm terug te vinden. En hierop vanzelfsprekend, speciaal voor Bono, ook Negativland's U2.

Cory Doctorow: How To Destroy The Book

Ik heb zelden een vuriger pleidooi gelezen voor de juiste inzet van copyright en de nadelen van DRM dan in Cory Doctorow's How To Destroy The Book. De bevlogenheid en liefde voor het boek, ook in digitale vorm, spat er werkelijk vanaf, zeker in tegenstelling tot de huidige DRM-systemen (je bezit geen ebook, maar je hebt het in licentie) en de voortdurende ACTA-farce. Laatstgenoemde ontwikkelingen worden door Doctorow tot op het bot ontleed en maken duidelijk dat het verschil met vrijheid van meningsuiting en onbeperkte toegang tot- en gebruik van informatie nauwelijks groter kan zijn.

"If you’re a librarian or an archivist, don’t buy the media that has the abusive license terms associated with it, and especially don’t buy media with DRM, and especially especially, don’t buy media with DRM that tracks your patrons’ reading habits. Librarians have fought for centuries for the intellectual freedom of their readers."

How To Destroy The Book

View more documents from Edwin Mijnsbergen.

Alle aandacht voor het downloadverbod: navelstaren?

NRC schrijft erover. Nu.nl volgt en ook op Twitter is het 't verhaal van de dag: afschaffen dat mogelijke downloadverbod! Heel mooi, ineens al die aandacht voor een gegeven dat al maandenlang boven de markt zweeft. Ik zou echter liever zien dat alle publicatie-energie gestoken wordt in eenzelfde soort voorstel, maar dan eentje met een in potentie veel grotere impact: de Acta. De isp's roerden zich drie weken terug al al, maar een recente reactie van de woordvoerder van de branche, Arnout Veeman van ISP Connect, wijst op weinig goeds. Hij noemt een downloadverbod zonder strafmaatregelen in navolging van stichting Brein namelijk een schijnoplossing.
Vanuit politieke hoek komen bijkans geen signalen. Ook hier lijkt de focus te liggen op landelijke maatregelen. Daarnaast vraag ik me af of een Europees downloadverbod legalisatie op nationaal niveau niet overruled. Mocht dat zo zijn dat lijkt mij alle aandacht voor een nationaal downloadverbod een kwestie van navelstaren.

ACTA Internet Chapter info

Met dank aan het artikel Isp's slaan alarm om mondiaal three-strikesplan op Webwereld:

ACTA Internet Chapter info

Dan Bull - Dear Mandy [an open letter to Lord Mandelson]

Een tweet van Don Tapscott (onder andere één van de auteurs van Wikinomics) bracht me bij onderstaand Youtube-filmpje waarin op overtuigende en humoristische wijze stelling wordt genomen tegen het Britse Digital Economy-wetsvoorstel van Peter Mandelson.



"I could take my mobile phone to the local library and utilise their free wireless to find the file I need. Then what are you going to try - to disconnect their ISP? You might as well just burn the books on rights to speech."

En dat Cory Doctorow in The Guardian ook uitermate kritisch over het wetsvoorstel is mag geen verrassing zijn.

Three Strikes in Groot Brittannie

De laatste tijd wordt er in toenemende mate kritisch geschreven over de ACTA (Anti-Counterfeiting Trade Agreement). Een relaas op Techdirt maakt bijvoorbeeld inzichtelijk hoe in principe niemand, uitgezonderd de entertainmentindustrie, baat heeft bij de voorstellen die ACTA behelst. De industrie zou het web het liefst zo reguleren dat het evenals radio en tv een uitzendmedium wordt, iets wat haaks staat op het streven van het web als podium voor door gebruikers gecreeerde content en vrije communicatie.
Inmiddels wordt er door meerdere organisaties actie ondernomen tegen deze twijfelachtige gang van zaken: waarom is het bijvoorbeeld het geval dat China, het land met 's wereld meest omvangrijke plagiaatindustrie, niet is aangeschoven? Waarom hebben alle genodigden een geheimhoudingsverklaring moeten tekenen? Op welke basis zijn hen die om een inhoudelijke reactie gevraagd zijn geselecteerd? Het is bijvoorbeeld op zijn zachtst gezegd opmerkelijk dat de Electronic Frontier Foundation buitenspel is gezet. Als reactie hierop heeft de EFF daarom de gang van zaken proberen uiteen te zetten.
In het kielzog van alle ophef over de Acta is afgelopen week naar buiten gekomen dat men in Groot Brittannie werkt aan een versnelde invoering van de zogenaamd Three Strikes-wetgeving. Om dit te voorkomen is er een online petitie geplaatst die door bezorgde Britse burgers getekend kan worden.
En dat alles in een tijd dat de muziekindustrie nog steeds flinke winst maakt.

Acta: en hoe zit het met de digitale burgerrechten?

Vrij naar Cory Doctorow: "is het ooit het geval geweest dat een uitgeverij - bij iemand die een fotokopie maakte van een boek - voorzien van een dwangbevel al diens boeken in beslag nam en de dader tevens een tijdelijk verbod tot lezen oplegde?"

Als het aan de opstellers van de Acta (Anti-Counterfeiting Trade Agreement) ligt zal een dergelijke maatregel wel genomen worden wanneer een internetgebruiker driemaal het auteursrecht schendt (de zogenaamde Three Strikes wetgeving). Doctorow stelt in zijn voordracht tijdens Quantum to Cosmos dat de succesvolle auteursrechtlobby bij de VN stokte vanaf het moment dat organisaties als de Electronic Frontier Foundation hierbij als toezichthoudend NGO konden optreden.
Door verschillende gelekte documenten is onlangs bekend geworden dat de lobby zich, buiten het blikveld van de publieke opinie, gewoon heeft voortgezet. De Amerikaanse regering geeft hiervoor als verklaring dat het een zaak van nationale veiligheid betreft. Zelfs het opvragen van een documenten middels de Freedom of Information Act werd door de Amerikaanse regering afgewezen.

Iedereen begrijpt dat iemand afsluiten van het internet buitenproportioneel is. Het maakt het onmogelijk te participeren in de informatiemaatschappij. Daarnaast zal het zelden voorkomen dat alleen de schuldige wordt getroffen (hoe zit het met gezinnen, studentenhuizen, scholen etc.?). Zojuist las ik dat ook de Nederlandse auteursrechtwaakhond Brein zich in de lobby mengt en bij staatssecretaris Heemskerk lobbyt voor opname van internetpiraterij in de Acta.
Ondanks het feit dat de EU en daarmee ook Nederland deelneemt aan de geheime onderhandelingen (en dus in alle waarschijnlijkheid achter de Acta staat) hoop ik dat dit een flinke discussie in de Kamer oplevert. De vraag is namelijk in hoeverre de digitale burgerrechten geschaad mogen worden ten behoeve van een lobby die grotendeels slechts de doelen van de entertainmentindustrie dient.

Edit: Meer informatie over Acta bij de Electronic Frontier Foundation.