Cory Doctorow in Little Atoms

Een interview met Cory Doctorow in Litte Atoms van Resonance FM. Altijd interessant, zeker wanneer Doctorow thema's als privacy en creativiteit aansnijdt.

Apple speelt de verkeerde kaart

Ik ben al jarenlang een groot Applefan. De eerste computer die ik zelf kocht was een Powerbook G3. Een PC met Windows heeft de binnenkant van mijn huis nooit gezien. Vanzelfsprekend heb ik er wel meer dan genoeg ervaring mee. Nederland is immers Microsoftland nummer 1, wat betekent dat ik zowel op de universiteit als bij vrijwel alle werkgevers niet eens voor de keus stond/sta waarmee ik wenste te werken. Windows, Windows, Windows, Office, Office, Office, IE, IE, IE. Eigenlijk een diep gestoorde situatie als het aan mij ligt. Duur, gesloten en zeker niet beter dan dat van talloze concurrenten. Een beter bewijs van vendor lockin is niet te bedenken. De houding van Tim Berners-Lee is er daarom één waarvoor ik niets anders dan respect heb.

Maar goed, een werkdag duurt ook maar zolang en het is altijd een plezier thuis de Mac weer aan te zetten en zorgeloos bezig te zijn. Met de iPhone en straks de iPad begint Apple haar eigen positie echter te ondermijnen. Waar de Mac met de introductie van OSX een grote stap richting openheid maakte lijkt men nu met rasse schreden op deze beslissing terug te komen. Gebruiksvriendelijkheid gekoppeld aan vrijheid vormde op de Mac ten opzichte van andere OS-en altijd een gigantisch pré was, maar men speelt men de iPad en iPhone een andere kaart. Gebruiksvriendelijkheid staat op 1, wat heel mooi is, maar de fysieke binnenkant van het apparaat of van de software is voor de gebruiker verboden terrein. Cory Doctorow stelt mooi dat juist het knutselen aan apparatuur en software leidt tot creativiteit en inventiviteit:

"The way you improve your iPad isn't to figure out how it works and making it better. The way you improve the iPad is to buy iApps. Buying an iPad for your kids isn't a means of jump-starting the realization that the world is yours to take apart and reassemble; it's a way of telling your offspring that even changing the batteries is something you have to leave to the professionals." 

Vindingrijkheid en verrassingseffecten dienen volgens Apple nu gevonden te worden in de software uit de appstore, maar het probleem daarbij is dat Apple hierbij de rol van poortwachter inneemt. Met het bedrijf concurrerende software wordt niet goedgekeurd, ook niet als deze wellicht beter, mooier of doordachter is dan wat Apple zelf ontwikkelt. Dat innovatie van software hiermee niet gediend is mag duidelijk zijn.

Jeff Jarvis bestempelt de iPad als de stap van het web naar de apps. De reden hiervoor is dat apps, zeker vergeleken met websites die (deels) gebaseerd zijn op user-generated content, gecontroleerd kunnen worden door degene die ze ontwikkelt. Daarnaast staan ze vaak op zich, zowel ten opzichte van andere apps als van het web. Gebruikers staan dus buitenspel wanneer zij content zouden willen hergebruiken of delen met anderen. En zoals eerder gezegd: apps die niet binnen het plaatje vallen krijgen in Apple's softwarewinkel geen plaats. Dit neemt overigens niet weg dat vele apps een genot zijn om te gebruiken (zeg ik als iPhone-eigenaar uit eigen ervaring), wat weer een reden is om ervoor te betalen. Dat daarmee de circel rond is en het gesloten karakter van de iPad in stand wordt gehouden ligt echter voor de hand.

Verboden: media met DRM

Vaak wordt aangehaald dat bibliotheken hun gebruikers middels amateuristisch aangebrachte a-4tjes wijzen op allerhande zaken die verboden zijn: praten, roken, eten, drinken, meenemen van jassen en tassen etc. etc. Ook gisteren in de presentatie van Michael Stephens op UGame Ulearn kwam dit weer voorbij. En vooral dat dat toch niet meer kan. Bibliotheken zijn namelijk een plek waar in vrijheid genoten kan worden van cultuur in de meest brede zin.

Er is echter een verbod waarvan ik zou wensen dat bibliotheken zich daarachter wel zouden scharen: DRM op digitale media. Een enigszins vreemde eend in de bijt van het symposiumprogramma, en wellicht daardoor weggestopt in een achterafkamertje tijdens de pauze, was een discussie over ebooks. Vanwege een aangepast aanvangstijdstip kreeg ik niet alles mee, maar de eerste term die ik voorbij hoorde komen was, helaas weinig verwonderlijk, piraterij. De moed zakte me bijna in de schoenen toen ik daarbij het onwerkelijke beeld voorgeschoteld kreeg van een rijtje in strakke pakken gestoken heerschappen, sommigen arrogant onderuit gezakt en niet ingaand op de essentie. Het ging over hoe en wanneer er ebooks beschikbaar zijn in bibliotheken. En de belofte dat dit wel eens binnen een jaar zover zou kunnen zijn, waarop uit de zaal verheugd werd gereageerd.

Maar waar was de vraag *waarom* bibliotheken ebooks beschikbaar zouden moeten stellen? Kunt u zich kasten vol met reguliere boeken voorstellen die eerst door de bibliothecaris van een slot ontdaan moeten worden? Dat deze bibliothecaris de lener vervolgens vergezelt bij elke keer dat het boek ter hand wordt genomen? Dat deze bibliothecaris het boek wegneemt wanneer er 'onoorbare' dingen (bijvoorbeeld het uitlenen aan een vriend, of het maken van een kopie) mee worden gedaan? Natuurlijk niet!

Dit is echter wel wat gebeurt wanneer een ebook, voorzien van DRM, wordt uitgeleend, zelfs wanneer je het koopt. En bibliotheken zouden hiertegen stelling moeten nemen. Het is niet onze taak een (financieel) probleem dat uitgevers hebben bij onze gebruikers neer te leggen. Het is niet onze taak te controleren of er een kopie is gemaakt en daartegen maatregelen te treffen. Wij hebben er namelijk niet voor gekozen dat kopieren in het digitale tijdperk door bepaalde partijen als een auteursrechtelijke inbreuk wordt beschouwd.

Het is onze taak in te staan voor vrije verspreiding van informatie en het garanderen van privacy van onze gebruikers. Deze neemt echt geen andere hoedanigheid aan wanneer er in plaats van een regulier boek een cd of een ebook wordt geleend. We zouden trots moeten zijn te kunnen zeggen dat wij ebooks onder deze voorwaarden daarom niet als uitleenmedium kunnen accepteren.

--
als inspiratie voor deze post fungeerde Doctorow's How to Destroy the Book.

ACTA for dummies

Internet Evolution heeft een artikel geplaatst waarin Cory Doctorow stap voor stap uiteenzet hoe ACTA (Anti-Counterfeiting Trade Agreement) tot stand is gekomen, waarheen het leidt en waarom het elke internetgebruiker treft. Een samenvatting daarvan, plus enkele ontwikkelingen die binnen Nederland spelen.


1. Wie?
Internationale copyrightverdragen werden altijd behandeld binnen het WIPO (World Intellectual Property Organization). Omdat deze organisatie gelieerd was aan de Verenigde Naties betekende dit dat bijeenkomsten openbaar waren. Naast vertegenwoordigers van de entertainmentindustrie, auteursrechtorganisaties en overheden konden hierdoor ook belangenverenigingen ten behoeve van privacy, internetrechten etc. hierbij als toehoorder danwel controleur aanwezig zijn. Nadat door kritische geluiden uit de laatste groep een voorgesteld verdrag sneuvelde besloot men de onderhandelingen achter gesloten deur te voeren.

2. Waarover?
In eerste instantie betreft ACTA het bestrijden van piraterij. Denk daarbij aan nagemaakte medicijnen, kleding of andere stoffelijke goederen. Gaandeweg het proces is het hieraan nauw verwante onderwerp copyright & het internet aan de orde gekomen. Critici stellen dat het oorspronkelijke uitgangspunt van ACTA door een lobby van de entertainmentindustrie gekaapt is.

3. Probleem?
Het begrip kopiëren betekent op het internet echter heel wat anders dan hetgeen in de auteurswet bedoeld wordt. Bijna elke handeling op het internet betreft namelijk het maken van een kopie. Dit zou betekenen dat alle vormen van informatie, uiteenlopend van kunst en cultuur tot sport, politiek en wetenschap tot het domein van copyrightwetgeving gaat behoren. Vanzelfsprekend staat dit de vrije verspreiding van kennis en informatie in de weg.

4. Regulering?
In tot op heden uitgelekte verslagen van de onderhandelingen wordt beschreven dat de ISP's (internet service providers) toezicht zouden moeten houden op het gedrag van hun klanten. Hierbij zou de zogenaamde three strikes-maatregel van toepassing moeten zijn: na het driemaal overtreden van de regels overtreden wordt de dader afgesloten van het internet. De consequenties hiervan zijn verstrekkend: wat als de vermeende overtreding op een school plaatsvindt? wat als de overtreding geen overtreding blijkt? En ongetwijfeld de meest discutabele: moeten bedrijven optreden als regulator?

 3. Stand van zaken?
Burgerrechtenorganisaties, leden van het Europees Parlement
en zelfs de Consumentenbond, hebben inmiddels aangegeven openheid te willen wat inzake ACTA besproken wordt. Als antwoord hierop volgt slechts de 'gerustelling' dat nationale afspraken op het gebied van auteursrechtovertreding niet met voeten getreden zullen worden. Gezien de verschillen per land op dit terrein lijkt dat een loze belofte. Inmiddels is ook duidelijk geworden dat binnen een verdrag gemaakte afspraken waarschijnlijk niet door een parlement teruggedraaid kunnen worden. In Nederland betekent dat bijvoorbeeld dat het al dan niet instemmen met een downloadverbod (Commissie Gerkens) door de afspraken binnen ACTA geen betekenis heeft. De Nederlandse parlementsleden lijken daarmee de dreigende consequenties van ACTA te onderschatten.

4. Hoe verder?
De eerstvolgende bespreking achter gesloten deuren vindt in april plaats in Nieuw-Zeeland. Hieraan lijkt weinig te veranderen. De recente afwijzing door het Europees Parlement van de Amerikaanse eis inzage te krijgen in Europese bankgegevens biedt gelukkig wat hoop. De vraag is echter hoe sterk de industriële lobby in Brussel al gevorderd is.

Secret copyright treaty debated in DC: must-see video

bron: Boingboing

Larry Lessig on laws that choke creativity

In het licht van tegelijkertijd de recente uitspraken van Bono én de lezing van Cory Doctorow de wat mij betreft inmiddels tijdloze lezing van Lawrence Lessig: Laws that stroke creativity:

Cory Doctorow: How To Destroy The Book

Ik heb zelden een vuriger pleidooi gelezen voor de juiste inzet van copyright en de nadelen van DRM dan in Cory Doctorow's How To Destroy The Book. De bevlogenheid en liefde voor het boek, ook in digitale vorm, spat er werkelijk vanaf, zeker in tegenstelling tot de huidige DRM-systemen (je bezit geen ebook, maar je hebt het in licentie) en de voortdurende ACTA-farce. Laatstgenoemde ontwikkelingen worden door Doctorow tot op het bot ontleed en maken duidelijk dat het verschil met vrijheid van meningsuiting en onbeperkte toegang tot- en gebruik van informatie nauwelijks groter kan zijn.

"If you’re a librarian or an archivist, don’t buy the media that has the abusive license terms associated with it, and especially don’t buy media with DRM, and especially especially, don’t buy media with DRM that tracks your patrons’ reading habits. Librarians have fought for centuries for the intellectual freedom of their readers."

How To Destroy The Book

View more documents from Edwin Mijnsbergen.

Toename streamen & downloaden gaat hand in hand

Zoals reeds aangehaald in een eerdere blogpost is Cory Doctorow van mening dat de toename van het gebruik van streaming services als Last.FM en Youtube geen oplossing biedt voor het probleem van (illegaal) downloaden. In The Guardian wijdt Doctorow uit over deze, in zijn ogen, misvatting. Hij stelt allereerst dat er wat hem betreft geen onderscheid bestaat tussen streamen en downloaden. In beide gevallen, stelt hij, is er sprake van internetverkeer over uiteenlopende protocollen waarbij een eindgebruiker op zijn eigen apparaat (computer, tv, mobiel) media tot zich neemt. Het enige wat downloaden tot downloaden maakt is volgens Doctorow het feit dat het bestand wordt opgeslagen. Dat streamingdevices deze mogelijkheid niet automatisch hebben betekent geenszins dat opslaan onmogelijk is. Technisch is het namelijk prima haalbaar, al vereist het wat sleutelwerk aan de software. De entertainmentindustrie is daarmee in zijn ogen naïef en ziet streamingdiensten als een schijnoplossing.
Doctorow stelt zelfs dat een stijgend gebruik van streaming services slechts zal leiden tot een toename van het downloaden. Mensen blijven namelijk verzamelaars en wanneer het kennismaken met nieuwe muziek, films etc door betere streams eenvoudiger en laagdrempeliger wordt neemt daartoe ook de behoefte tot verzamelen toe. Dit zal volgens Doctorow op zijn beurt weer leiden tot zwaardere maatregelen van de entertainmentindiustrie om dit aan banden trachten te leggen. Een ouderwets vicieuze circel dus.

Gaat streamen het downloaden vervangen?

Op P2P Net is een interessant vraaggesprek tussen Don Tapscott en Cory Doctorow verschenen. Het interview wordt gebruikt voor het boek Rebuilding the World van Tapscott en co-auteur Anthony D. Williams dat in het voorjaar uitkomt. De insteek van Tapscott is dat streaming media het probleem van (illegaal) downloaden oplost. Doctorow zet hier echter enkele kanttekeningen bij:

1. Verzamelaars hebben behoefte aan het bezitten van materiaal. (Ik schreef hier eerder ook wat over: Spotify en de collectioneur)
2. Er zullen zonder veel moeite (illegale) streaming clients ontwikkeld worden die het materiaal ook opslaan.
3. Aanbieders van draadloze verbindingen worden door gebruikers slecht beoordeeld.
4. Fysieke opslagmedia zijn erg goedkoop (het Fedexen van harddrives is sneller dan het streaming beluisteren van media).
5. Privacy: de aanbieder weet altijd waar en wanneer en met wie je welke media tot je neemt.
6. Is streaming media overal beschikbaar (ondergronds, hoog in de lucht)?

The new keynote "Rebuilding the World" by Don Tapscott from Sogeti VINT on Vimeo.

Three Strikes: Tapscott daagt Lord Mandelson uit voor publiek debat

Don Tapscott daagt in een artikel in de Huffington Post Lord Peter Mandelson, initiatiefnemer van het Britse Three Strikes-wetsvoorstel, uit tot een publiek debat op de BBC. Tapscott hekelt het voorstel, omdat het uitgaat van de benadering dat de gebruiker de wet overtreedt. Daarnaast wordt niet wordt gekeken naar de potentie die technologie heeft oplossingen en kansen te bieden. In het artikel opteert hij daarom voor een andere benadering van de zaak. Zo zou een scenario kunnen zijn dat gebruikers een maandelijkse fee aan hun ISP betalen waarmee zij onbeperkt (zowel qua aanbod als de te gebruiken devices) toegang hebben tot streaming audio (Everywhere Internet Audio). De hieruit gegenereerde inkomsten worden op basis van het aantal geleverde streams eerlijk over de rechthebbenden verdeeld. Een iets ander scenario is dat van de Electronic Frontier Foundation. Hierbij wordt een collectieve fee betaald om non-commerciele bestandsuitwisseling niet-illegaal te verklaren. Hierbij gaat het dus niet om streaming audio, maar om het downloaden van media. Ook in dit geval worden de inkomsten naar rato verdeeld onder de makers. Tapscott wordt in zijn stellingname ondersteund door bijvoorbeeld Cory Doctorow en de Songwriters Association of Canada. Ik ben benieuwd of Mandelson zich laat verleiden met Tapscott de arena te betreden.

Dan Bull - Dear Mandy [an open letter to Lord Mandelson]

Een tweet van Don Tapscott (onder andere één van de auteurs van Wikinomics) bracht me bij onderstaand Youtube-filmpje waarin op overtuigende en humoristische wijze stelling wordt genomen tegen het Britse Digital Economy-wetsvoorstel van Peter Mandelson.



"I could take my mobile phone to the local library and utilise their free wireless to find the file I need. Then what are you going to try - to disconnect their ISP? You might as well just burn the books on rights to speech."

En dat Cory Doctorow in The Guardian ook uitermate kritisch over het wetsvoorstel is mag geen verrassing zijn.

Acta: en hoe zit het met de digitale burgerrechten?

Vrij naar Cory Doctorow: "is het ooit het geval geweest dat een uitgeverij - bij iemand die een fotokopie maakte van een boek - voorzien van een dwangbevel al diens boeken in beslag nam en de dader tevens een tijdelijk verbod tot lezen oplegde?"

Als het aan de opstellers van de Acta (Anti-Counterfeiting Trade Agreement) ligt zal een dergelijke maatregel wel genomen worden wanneer een internetgebruiker driemaal het auteursrecht schendt (de zogenaamde Three Strikes wetgeving). Doctorow stelt in zijn voordracht tijdens Quantum to Cosmos dat de succesvolle auteursrechtlobby bij de VN stokte vanaf het moment dat organisaties als de Electronic Frontier Foundation hierbij als toezichthoudend NGO konden optreden.
Door verschillende gelekte documenten is onlangs bekend geworden dat de lobby zich, buiten het blikveld van de publieke opinie, gewoon heeft voortgezet. De Amerikaanse regering geeft hiervoor als verklaring dat het een zaak van nationale veiligheid betreft. Zelfs het opvragen van een documenten middels de Freedom of Information Act werd door de Amerikaanse regering afgewezen.

Iedereen begrijpt dat iemand afsluiten van het internet buitenproportioneel is. Het maakt het onmogelijk te participeren in de informatiemaatschappij. Daarnaast zal het zelden voorkomen dat alleen de schuldige wordt getroffen (hoe zit het met gezinnen, studentenhuizen, scholen etc.?). Zojuist las ik dat ook de Nederlandse auteursrechtwaakhond Brein zich in de lobby mengt en bij staatssecretaris Heemskerk lobbyt voor opname van internetpiraterij in de Acta.
Ondanks het feit dat de EU en daarmee ook Nederland deelneemt aan de geheime onderhandelingen (en dus in alle waarschijnlijkheid achter de Acta staat) hoop ik dat dit een flinke discussie in de Kamer oplevert. De vraag is namelijk in hoeverre de digitale burgerrechten geschaad mogen worden ten behoeve van een lobby die grotendeels slechts de doelen van de entertainmentindustrie dient.

Edit: Meer informatie over Acta bij de Electronic Frontier Foundation.

Cory Doctorow: Copyright, Copyleft, Privacy, Librarians and Freedom

Ik was niet bekend met science-fiction auteur en internetactivist Cory Doktorow. Via de blog van Jan Klerk kwam ik erachter dat Doktorow een lezing hield tijdens de meest recente editie van Internet Librarian 2009. Zijn verhaal over het auteursrecht en haar verstikkende verhouding met het digitale domein sluit aan bij die van bijvoorbeeld Lawrence Lessig.

Cory Doctorow at Internet Librarian International 2009 from Jaap van de Geer on Vimeo.

Een vergelijkbaar betoog hield hij tijdens Quantum to Cosmos. Aanrader!