Open Cloud Declaration: het belang van de open wolk

In The Guardian verscheen van de week een uitstekende blogpost getiteld
Let's open up cloud computing. Strekking van het artikel is dat, gezien het toenemende gebruik van cloud computing, deze 'wolken' zoveel mogelijk onafhankelijk zijn. Dat wil zeggen: zonder de beperkende invloed van overheid en bedrijfsleven. Charles Leadbeter, de auteur van het stuk doet daarom een aanzet voor een Open Cloud Declaration. Deze dient volgens hem in ieder geval de onderstaande vijf punten te bevatten:

1. Geen clouds die drijven op de standaarden van ondernemingen als Apple of Google, maar publiek beheerde clouds naar voorbeeld van Wikipedia of de World Digital Library (schitterende site trouwens).
2. Het beheersen en indammen van commerciële invloed.
3. Gebruiken van principes als open access en licentiemodellen als Creative Commons.
4. Beperken overheidsinvloed op grond van bijvoorbeeld staatsveiligheid, fatsoensnormen of economische motieven. Vaak worden deze argumenten ten onrechte, en niet slechts door totalitaire regimes, aangevoerd om beperkende maatregelen in te voeren.
5. Toegankelijkheid van de cloud voor iedereen, ongeacht afkomst en geografische locatie. Open source-ontwikkeling maakt deze voorwaarde mogelijk.

In ideologisch opzicht zijn het punten die me na aan het hart liggen. Vraag is echter of de clouds kunnen bestaan zonder de financiering van het bedrijfsleven. De hiervoor benodigde serverparken kosten namelijk handenvol geld. Daarnaast is het natuurlijk de vraag of de Apples en Googles van deze wereld bereid zijn afstand te nemen (van een deel) van hun invloed op hoe de clouds functioneren. En degene die die benodigde open standaardisering kan eisen lijkt toch de overheid te zijn. In eerste instantie zijn de punten uit de declaratie daarom, helaas, een brug te ver.

Spotify en de collectioneur

De ontwikkelingen rondom muziekservice Spotify volg ik met veel belangstelling. Het gegeven dat grote hoeveelheden muziek in de cloud en daarmee te allen tijde via verschillende manieren beschikbaar zijn klinkt uitermate aantrekkelijk. Mijn probleem met dit soort diensten is echter dat ze volkomen aanbodgericht zijn. Het aanbod zal in eerste instantie voornamelijk afkomstig zijn van de grote spelers uit de muziekindustrie. Wat mij persoonlijk betreft weinig interessant. Hoe zit het met aanbod dat zich aan het uiteinde van de Long Tail bevindt? En met materiaal waarop geen auteursrecht (meer) zit? Mijn gevoel is dat dit nicheaanbod niet binnen het blikveld van een dienst als Spotify valt. Ten eerste omdat het lastig is om het materiaal boven water te krijgen (zeldame persingen/uitgaven, kleine oplagen). Ten tweede omdat het wellicht opnamen betreft die niet digitaal zijn en dus omgezet moeten worden. En ten derde omdat de onduidelijkheid rondom eigendom sowieso al reden kan zijn hiermee niet aan de slag te gaan. Spotify zal daarom, in de huidige vorm, weinig aantrekkelijk zijn voor collectioneurs. Al was het alleen maar omdat de muziek niet uit de kast te trekken is. Kunnen pronken met je collectie is namelijk iets van alle tijden en ik twijfel eraan of een playlist op je iPhone wel zoveel indruk maakt.