Muziek & de bibliotheek

Muziek & de bibliotheek gaat verder op Wordpress

2010-04-11T12:59:00.000+02:00

Ik heb besloten mijn blog over te zetten naar Wordpress, omdat ik het gevoel heb dat ik daarmee meer mogelijkheden heb. Nieuwe postings zullen daarom vanaf vandaag daar gepubliceerd worden:

muziekbibliotheek.wordpress.com

Weekendmuziek

2010-04-10T17:14:00.000+02:00

Dave Douglas & Keystone - Moonshine

Lee Morgan - The Procastinator

John Zorn - Kebar

Programmeurs en geprogrammeerden

2010-04-10T11:57:00.001+02:00

Mijn post Technologie in de bieb en de ontbrekende Waarom-vraag plaatste ik ook op Bibliotheek2.0 en roept daar redelijk wat reacties op. Overwegend positieve, in die zin dat ik de indruk heb dat degenen die de moeite hebben genomen in de pen te klimmen het met me eens zijn dat een weloverwogen keuze voor bepaalde technologie noodzakelijk is. Daarnaast vindt men het belangrijk dat, bijvoorbeeld de iPad, wel een plaatsje in de bieb krijgt, maar dat er ook andere alternatieven aangeboden moeten worden. Helaas is het zo dat de discussie dan gelijk alweer gaat over gadgets en niet over de vraag waarom bepaalde technologie wordt ingezet in de bibliotheek. Waarom willen we multitouch of tablets? Het antwoord op de vraag moet wat mij betreft niet zijn gestoeld op populariteit onder klanten en al helemaal niet op de hypefactor, maar op de meerwaarde die het heeft binnen ons aanbod.

Onterecht bestaat het beeld dat ik, omdat ik kritisch ben over de iPad en/of MS Surface, ook kritisch ben over de inzet van technologie in de bieb in het algemeen. Dat ik me hierover zorgen maak wordt echter juist gevoed door het vertrouwen dat ik heb in de toegevoegde waarde van technologie. De keuze voor de juiste software is in mijn ogen echter van fundamenteel belang, omdat we een situatie moeten scheppen waarin elke gebruiker drempelloos toegang heeft tot onze diensten. Transparantie, open standaarden en platformonafhankelijkheid staan hierbij wat mij betreft daarom met stip op 1. Hoopvol stemt echter dat aanverwante zaken als open access van databases en collecties al op veel draagvlak kunnen rekenen.

In de gisteravond uitgezonden aflevering van Trendspotting stond het SXSW-festival in Austin centraal. Doug Rushkoff deed hierin de uitspraak dat we in een situatie terecht zijn gekomen van zij die programmeren en zij die geprogrammeerd worden. Grappig genoeg plaatste Arthur gisteren een uitspraak van de Tsechische filosoof Vilem Flusser (overleden in 1992...) op zijn Facebookpagina die exact hetzelfde zegt:

"Die Welt zerfällt in Programmierer und Programmierte."

In Rushkoff's optiek bevindt laatstgenoemde groep, de consument in brede zin, zich echter nog in het ontwikkelstadium waarin geschreven wordt (blogs, Twitter, instant messaging etc.). Bibliotheken zouden de verantwoordelijkheid moeten nemen zich bij de programmeurs te voegen. Deze groep wordt namelijk voornamelijk bevolkt door ondernemingen met als voornaamste doel het verdienen van geld. Het zelf ontwikkelen van software, of het fungeren als betrokken opdrachtgever, kan ons behoeden voor een te grote afhankelijkheid van hen.

edge2.0 -> rumori::edge2.0 -> rumori

2010-04-09T19:34:00.000+02:00

Reeds eerder postte ik over een radioprogramma dat ik maak samen met Arthur Elsenaar. De titel ervan is Edge2.0, waarvan de cijfers refereren aan onze hernieuwde start zo'n vier maanden terug. Een domeinnaam die luistert naar dezelfde titel hebben we echter niet, maar wel een veel mooiere, namelijk rumori.org. Deze naam gebruikten we oorspronkelijk voor een stichting (nieuwe media, kunst en cultuur), maar vinden eigenlijk dat het radioprogramma ook deze naam moet dragen. Hij dekt de lading van wat wij aan de ether toevertrouwen namelijk volledig. Daarom hebben we maar besloten, ook om onze trouwe luisteraars niet op het verkeerde been te zetten, de naam vooralsnog te veranderen in rumori::edge2.0. Er zal een moment komen dat we edge2.0 over het randje zullen duwen, maar dankzij de graduele wijziging zal niemand hier erg in hebben. Verwachten wij. Als onze uitzendingen zijn trouwens in stream en download beschikbaar. Binnenkort zal ook een podcast beschikbaar worden gesteld.

Speciale aandacht trouwens voor onze derde kompaan, Bouke Mekel. Hij verzorgt voor ons van tijd tot tijd schitterende geluidcollages- en reportages onder de naam sub. Deze zullen binnenkort ook als zelfstandige items op rumori.org een plekje krijgen. Voor onderstaande korte film Zeeduivel ontving hij recentelijk de prijs voor beste sounddesign bij het 48H Film Project in Breda.

Zeeduivel from Puddingstudio on Vimeo.

Cory Doctorow in Little Atoms

2010-04-08T12:35:00.000+02:00

Een interview met Cory Doctorow in Litte Atoms van Resonance FM. Altijd interessant, zeker wanneer Doctorow thema's als privacy en creativiteit aansnijdt.

Technologie in de bieb en de ontbrekende Waarom-vraag

2010-04-06T22:12:00.000+02:00

Omdat ik nog maar een half jaartje rondloop als medewerker van een bibliotheekorganisatie kan ik me nog bijna dagelijks laten verrassen. Met het digitale domein als mijn voornaamste aandachts- en interessegebied zijn me vooral dáárbinnen een aantal zaken opgevallen. De meest opvallend is het ogenschijnlijk ontbreken van een visie waarom bepaalde technologische ontwikkelingen, bijvoorbeeld de Apple iPad en de Microsoft Surface Table, binnen de bibliotheek een plek verdienen. Hiermee bedoel ik dat ik niet inzie waarom voornoemde producten bijna blindelings worden ingezet voor nieuwe diensten, of dat er een heilig vertrouwen bestaat in de toegevoegde waarde ervan, want ze doen ongetwijfeld dat wat de consument ervan lijkt me verlangen. Wel plaats ik grote vraagtekens bij de bouwstenen ervan en de wijze waarop ze functioneren. DRM en gesloten platformen voor software-ontwikkeling als .Net staan mijns inziens namelijk haaks op het basisprincipe van bibliotheekwerk: het fungeren als plaatselijke toegangspoort tot kennis, waartoe de toegang vrij en onbeperkt is.

De financiele implicaties neem ik hierbij nog niet eens in ogenschouw, maar leveranciersafhankelijkheid (vendor lock-in) en een voor gebruikers/klanten gunstige prijsontwikkeling liggen zeker niet in elkaar verlengde. De bekostiging van deze producten en diensten met publiek geld (want daarvan zijn we als bibliotheek toch afhankelijk) is hiermee onwenselijk. Het principe pas toe of leg uit zoals dat bij het werken met open standaarden bij de Rijksoverheid van toepassing is zou wat mij betreft ook binnen bibliotheekland gemeengoed moeten worden. Ik kan me niet voorstellen dat het bureau NOiV niet met bibliotheken zou willen samenwerken om dit van de grond te krijgen.

Maar goed, terug naar waar het mij om te doen is: ik ben verrast door het enthousiasme waarmee iPad en Surface door bibliotheken lijken te worden omarmd. Ook tijdens UGame ULearn werd hiervoor door verschillende sprekers een warm pleidooi gehouden, hiertoe nog eens gestimuleerd door vragen uit het publiek hoe bibliotheken de iPad zouden moeten inzetten. Deze vraag op zich had natuurlijk al teruggekaatst moeten worden, want waarom blijkbaar al weten welk product te willen gebruiken, maar niet te weten waarvoor precies? En de essentiele vraag waarom de iPad ingezet zou moeten worden werd helemaal niet gesteld. Ditzelfde geldt overigens voor de MS Surface.

Een antwoord op de waarom-vraag is misschien ook niet echt te vinden zonder dat daarbij alternatieven in ogenschouw genomen moeten worden. Waarom de iPad en niet een alternatief? Waarom € 10.000,- spenderen aan een Surfacetafel in plaats van besparen op een open source-alternatief als Cubit en dit geld gebruiken voor zinvolle en duurzame (lees: open) softwareontwikkeling? Het antwoord op de laatste vraag dat ontwikkelen in .Net eenvoudiger is vind ik kortzichting en geeft wat mij betreft aan dat een lange termijn visie ontbreekt, al was het alleen maar dat de programmeertaal alleen onder een Windowssysteem functioneert. Eventuele toekomstige alternatieven die gebruikmaken van bijvoorbeeld Linux zullen noodgedwongen alle software opnieuw moeten laten ontwikkelen. Een ronduit onverstandige keuze dus, zeker wanneer in ogenschouw genomen wordt dat er binnen het bibliotheekwerk verstandig met geld omgesprongen moet worden. In Innovatie met Effect wordt het scherp geformuleerd:

"Uitgangspunt moet zijn dat elke lokale bibliotheek kan proﬁteren van wat met centrale innovatiegelden is ontwikkeld. Het is ongewenst dat innovatiegelden worden besteed aan het ontwikkelen van eenzelfde product of dienst op meer dan één plek tegelijk. De centrale regie moet waarborgen dat met centrale middelen gesubsidieerde innovaties generiek toepasbaar en inpasbaar zijn voor de lokale bibliotheken, en dat alleen de meest kansrijk geachte producten of diensten landelijk worden uitgerold."

Ikzelf lees dit als een uitnodiging in ieder geval gebruik te maken van open standaarden. Het gebruik hiervan zou daarmee een deel van het antwoord op de waarom-vraag moeten zijn. De creatieve invulling van hierop ontwikkelde applicaties en toepassingen is pas stap twee en de indien benodigde keuze voor hardware stap drie. Het lijkt nu alsof we in de omgekeerde richting redeneren en werken en onszelf in een positie manoeuvreren waaruit het moeilijk ontsnappen is.

Practice what you preach

2010-04-06T12:52:00.002+02:00

Over mijn bezoek aan de studiedag Open source in de informatievoorziening berichtte ik al eerder in Software in de bibliotheek: terug naar de basis. Vanmorgen kreeg ik een mailtje van de organisator dat de slides van de presentaties beschikbaar waren. Groot was mijn verrassing echter toen bleek dat deze slechts in Windows 7-formaat (.ppsx) te downloaden zijn. Dit betekent allereerst dat het op mijn werkplek niet mogelijk is deze in te zien, aangezien we hier een oudere versie van MS Office hebben. Via een berichtje van Jan Stedehouder op Twitter hoorde ik dat het met OpenOffice wel moet lukken, maar dat is in de bibliotheek (helaas) niet voorhanden. En tenslotte beweert Microsoft wel dat het een open standaard is, maar dat wordt recentelijk ernstig in twijfel getrokken. Met andere woorden: gedoe. En dat is nu juist iets wat met het gebruik van open standaarden voorkomen kan worden. Plus enkele andere voordelen natuurlijk: ODF: Setting the standard for office documents in the public sector.

[update: InfoManagement heeft via de mail laten weten de documenten over te zetten naar het OpenOffice-formaat.]

[pdate 2: de OpenOffice-versies zijn toegevoegd]

Weekendmuziek

2010-04-05T22:32:00.001+02:00

Frank Zappa & The Mothers of Invention - Florentine Pogen

Frank Zappa - Watermelon in Easter Hay (Barcelona 1988)

The Faceless - Ancient Covenant (live)

Apple speelt de verkeerde kaart

2010-04-05T22:07:00.002+02:00

Ik ben al jarenlang een groot Applefan. De eerste computer die ik zelf kocht was een Powerbook G3. Een PC met Windows heeft de binnenkant van mijn huis nooit gezien. Vanzelfsprekend heb ik er wel meer dan genoeg ervaring mee. Nederland is immers Microsoftland nummer 1, wat betekent dat ik zowel op de universiteit als bij vrijwel alle werkgevers niet eens voor de keus stond/sta waarmee ik wenste te werken. Windows, Windows, Windows, Office, Office, Office, IE, IE, IE. Eigenlijk een diep gestoorde situatie als het aan mij ligt. Duur, gesloten en zeker niet beter dan dat van talloze concurrenten. Een beter bewijs van vendor lockin is niet te bedenken. De houding van Tim Berners-Lee is er daarom één waarvoor ik niets anders dan respect heb.

Maar goed, een werkdag duurt ook maar zolang en het is altijd een plezier thuis de Mac weer aan te zetten en zorgeloos bezig te zijn. Met de iPhone en straks de iPad begint Apple haar eigen positie echter te ondermijnen. Waar de Mac met de introductie van OSX een grote stap richting openheid maakte lijkt men nu met rasse schreden op deze beslissing terug te komen. Gebruiksvriendelijkheid gekoppeld aan vrijheid vormde op de Mac ten opzichte van andere OS-en altijd een gigantisch pré was, maar men speelt men de iPad en iPhone een andere kaart. Gebruiksvriendelijkheid staat op 1, wat heel mooi is, maar de fysieke binnenkant van het apparaat of van de software is voor de gebruiker verboden terrein. Cory Doctorow stelt mooi dat juist het knutselen aan apparatuur en software leidt tot creativiteit en inventiviteit:

"The way you improve your iPad isn't to figure out how it works and making it better. The way you improve the iPad is to buy iApps. Buying an iPad for your kids isn't a means of jump-starting the realization that the world is yours to take apart and reassemble; it's a way of telling your offspring that even changing the batteries is something you have to leave to the professionals."

Vindingrijkheid en verrassingseffecten dienen volgens Apple nu gevonden te worden in de software uit de appstore, maar het probleem daarbij is dat Apple hierbij de rol van poortwachter inneemt. Met het bedrijf concurrerende software wordt niet goedgekeurd, ook niet als deze wellicht beter, mooier of doordachter is dan wat Apple zelf ontwikkelt. Dat innovatie van software hiermee niet gediend is mag duidelijk zijn.

Jeff Jarvis bestempelt de iPad als de stap van het web naar de apps. De reden hiervoor is dat apps, zeker vergeleken met websites die (deels) gebaseerd zijn op user-generated content, gecontroleerd kunnen worden door degene die ze ontwikkelt. Daarnaast staan ze vaak op zich, zowel ten opzichte van andere apps als van het web. Gebruikers staan dus buitenspel wanneer zij content zouden willen hergebruiken of delen met anderen. En zoals eerder gezegd: apps die niet binnen het plaatje vallen krijgen in Apple's softwarewinkel geen plaats. Dit neemt overigens niet weg dat vele apps een genot zijn om te gebruiken (zeg ik als iPhone-eigenaar uit eigen ervaring), wat weer een reden is om ervoor te betalen. Dat daarmee de circel rond is en het gesloten karakter van de iPad in stand wordt gehouden ligt echter voor de hand.

Verboden: media met DRM

2010-04-02T10:44:00.000+02:00

Vaak wordt aangehaald dat bibliotheken hun gebruikers middels amateuristisch aangebrachte a-4tjes wijzen op allerhande zaken die verboden zijn: praten, roken, eten, drinken, meenemen van jassen en tassen etc. etc. Ook gisteren in de presentatie van Michael Stephens op UGame Ulearn kwam dit weer voorbij. En vooral dat dat toch niet meer kan. Bibliotheken zijn namelijk een plek waar in vrijheid genoten kan worden van cultuur in de meest brede zin.

Er is echter een verbod waarvan ik zou wensen dat bibliotheken zich daarachter wel zouden scharen: DRM op digitale media. Een enigszins vreemde eend in de bijt van het symposiumprogramma, en wellicht daardoor weggestopt in een achterafkamertje tijdens de pauze, was een discussie over ebooks. Vanwege een aangepast aanvangstijdstip kreeg ik niet alles mee, maar de eerste term die ik voorbij hoorde komen was, helaas weinig verwonderlijk, piraterij. De moed zakte me bijna in de schoenen toen ik daarbij het onwerkelijke beeld voorgeschoteld kreeg van een rijtje in strakke pakken gestoken heerschappen, sommigen arrogant onderuit gezakt en niet ingaand op de essentie. Het ging over hoe en wanneer er ebooks beschikbaar zijn in bibliotheken. En de belofte dat dit wel eens binnen een jaar zover zou kunnen zijn, waarop uit de zaal verheugd werd gereageerd.

Maar waar was de vraag *waarom* bibliotheken ebooks beschikbaar zouden moeten stellen? Kunt u zich kasten vol met reguliere boeken voorstellen die eerst door de bibliothecaris van een slot ontdaan moeten worden? Dat deze bibliothecaris de lener vervolgens vergezelt bij elke keer dat het boek ter hand wordt genomen? Dat deze bibliothecaris het boek wegneemt wanneer er 'onoorbare' dingen (bijvoorbeeld het uitlenen aan een vriend, of het maken van een kopie) mee worden gedaan? Natuurlijk niet!

Dit is echter wel wat gebeurt wanneer een ebook, voorzien van DRM, wordt uitgeleend, zelfs wanneer je het koopt. En bibliotheken zouden hiertegen stelling moeten nemen. Het is niet onze taak een (financieel) probleem dat uitgevers hebben bij onze gebruikers neer te leggen. Het is niet onze taak te controleren of er een kopie is gemaakt en daartegen maatregelen te treffen. Wij hebben er namelijk niet voor gekozen dat kopieren in het digitale tijdperk door bepaalde partijen als een auteursrechtelijke inbreuk wordt beschouwd.

Het is onze taak in te staan voor vrije verspreiding van informatie en het garanderen van privacy van onze gebruikers. Deze neemt echt geen andere hoedanigheid aan wanneer er in plaats van een regulier boek een cd of een ebook wordt geleend. We zouden trots moeten zijn te kunnen zeggen dat wij ebooks onder deze voorwaarden daarom niet als uitleenmedium kunnen accepteren.

--
als inspiratie voor deze post fungeerde Doctorow's How to Destroy the Book.

DRM-loze muziek in de bibliotheek

2010-03-29T12:08:00.002+02:00

Vorige week was ik aanwezig bij een lezing van Mars Mertens bij het Muziek Centrum Nederland, mede georganiseerd door de Nederlandse Vereniging voor Muziekbibliotheken. Hij toonde een aantal voorbeelden van streaming muziekdiensten en merkte daarbij terecht op dat de bibliotheek voor bijvoorbeeld Spotify een interessante partner zou kunnen zijn. Spotify wil dit jaar haar dienst beschikbaar stellen voor Nederlandse gebruikers en is hierover momenteel in onderhandeling met Buma/Stemra. Dit is natuurlijk een uitgelezen moment voor de VOB om bij aan te schuiven.

Een paar dagen later las ik het interessante artikel First foray into DRM-free music downloads for libraries. De strekking hiervan is dat, wanneer een bibliotheek digitale muziek aanbiedt, DRM geen optie is. De praktijk van het luisteren naar muziek sluit eenvoudigweg niet aan bij het gegeven dat muziek na bijvoorbeeld twee weken automatisch in het luchtledige verdwijnt. Het repetitieve karakter van het luisteren vraagt er om dat de muziek, wanneer aangeschaft (al dan niet betaald) altijd voorhanden is. Het faciliteren van een streaming aanbod kan hierin voorzien, al heb ik hierbij wel wat bedenkingen zoals beschreven in mijn eerdere post Spotify en de collectioneur.

De dienst Freegal vormt in eerste opzet een aardig voorbeeld van hoe het zou kunnen werken. Een songcatalogus (in dit geval aan Sony Music gelieerde labels) wordt zonder DRM via de bibliotheek beschikbaar gesteld aan gebruikers. De bibliotheek betaalt op voorhand voor een maximum aantal te downloaden nummers die de klant zonder DRM-restrictie op stick, iPod, laptop etc. kan zetten. Hierbij wordt, terecht, voor lief genomen dat deze nummers later wellicht aan derden worden doorgegeven. Dat is namelijk toch niet te controleren. Nadeel van Freegal is echter dat er een beperking op het aantal downloads zit van 20 tracks per persoon per maand. Het downloaden van bijvoorbeeld twee albums met ieder 12 numers zit er dus niet in.

Duidelijk is wat mij betreft echter dat het aanbieden van digitale muziek redelijk eenvoudig gerealiseerd kan worden. De diensten zijn er en de gebruikers zijn er. Het zou fantastisch zijn wanneer het aanbod van bijvoorbeeld Spotify, aangevuld met de catalogus van Muziekweb, aangeboden kon worden. De bibliotheek kan hierin de rol van distributeur vervullen en de diensten aanbieden als een extra service. Momenteel is het nog niet meer dan dat, maar dat kon wel eens snel veranderen.

MCN Muziektrends Mediathecarissen

View more presentations from Mars Mertens.

Weekendmuziek

2010-03-28T16:46:00.000+02:00

People Like Us - I've Got You

Shining - Fisheye

Death - Symbolic (Live in L.A.)

Acht uur overwerken voor katachtigen

2010-03-28T16:12:00.001+02:00

Samen met vijf uiterst leuke en inspirerende dames en heren vormde ik afgelopen vrijdag een team tijdens Acht Uur Overwerken in Leeuwarden. Onze opdracht bestond uit het maken van een factsheet voor Stichting Pantera. Zij houden zich bezig met het opvangen en waar mogelijk terugbrengen in de natuur van katachtigen. Onderstaande presentatie was ons resultaat, waarmee de mensen van de stichting in hun sas waren.

Waarmee ik daarnaast zelf ook in mijn sas was was kennisgemaakt te hebben met een aantal studenten van de opleiding Communicatie en Multimedia Design van de Noordelijke Hogeschool Leeuwarden: Jelle Akkerman, Linda Dekker en Kees Plattel. Het was voor hen een uitdaging na te denken over kansen en mogelijkheden die het bibliotheekwerk biedt binnen het digitale domein. Ik ga er absoluut over nadenken hoe dit vorm te geven, mede naar aanleiding van een bezoek aan Dok Delft en De Waag eerder deze week. Wordt vervolgd.

Pantera on Prezi

De charme van piratenradio

2010-03-27T21:05:00.001+01:00

Arthur en ik zijn in de gunstige positie ons radioprogramma te maken voor een officiële lokale omroep, OOG Radio. Gunstig omdat het soort muziek dat wij ten gehore brengen vaak voorbehouden is aan piratenradio of op het internet weggestopte streams. Dat neemt echter niet weg dat deze vorm van radiomaken een uiterst charmante vorm van vrijheid van smaak & meningsuiting is. In tijden waarin de ether voor kapitalen verkocht is aan commerciële partijen en er een dito invulling van radiowege is (denk aan de Sky Radio's en 538-en van deze wereld) is een portie gezonde weerstand en inventiviteit een verademing. Onderstaande korte docu is daarvan een sprekend voorbeeld.

De positieve insteek van Koppiecopy

2010-03-22T15:30:00.000+01:00

Dankzij deze tweet maakte ik kennis met Koppiecopy. Tussen al het restrictiegeweld dat in de duistere Acta-achterkamertjes uitgevochten wordt is dit een project dat auteursrecht in een veel positiever daglicht stelt. Koppiecopy is namelijk een mediawijsheidsproject waarbij ingegaan wordt op de mogelijkheden van maken, delen, remixen en bewerken van open content. Of zoals men het zelf formuleert:

Kennis van auteursrecht leidt nooit tot mediawijsheid zonder de kennis en tools om binnen de grenzen van de wet toch zo vrij mogelijk met creatieve werken om te kunnen gaan.

Na de pilot wordt het project door de initiatiefnemers (Kennisland samen met Digital Playground, DOK en Waag) onder de titel Koppiecopy - The Remix verder uitgezet. Ik ben alvast enthousiast.

Jdownloader opent alle cyberkluizen

2010-03-22T09:35:00.000+01:00

Zogenaamde one-click services of cyberkluizen liggen in Groot Britannie onder vuur, maar in Nederland is het gelukkig nog niet zo ver. Ikzelf heb bijvoorbeeld een abonnement bij Rapidshare en maak daarvan met veel plezier gebruik. Ik bied vrienden toegang op delen van mijn (grotendeels legale) muziekcollectie, maar de voornaamste reden is toch wel dat muziekblogs voornamelijk gebruikmaken van dit principe.
Een abonnement bij Rapidshare, een van de grootste kluisaanbieders, garandeert voor mij onbeperktheid inzake snelheid en hoeveelheid downloads. Ook hoef ik niet telkens een proces van het invoeren van captcha's, wachttijden en nummertje-trekken te ondergaan.

Maarrr, dat moet ik bij diensten waarvan ik geen lid ben wel. En daar komt de open source applicatie Jdownloader om de hoek kijken. Deze maakt het mogelijk downloadlinks in een wachtrij te plaatsen en begint daarna rustig met het binnenhalen van het materiaal. Alhoewel, rustig? Ik merkte op dat Jdownloader op de een of andere manier beperking van de downloadsnelheden omzeilt. Waar je het als niet-lid via de gewone weg (de site van de kluisaanbieder) vaak moet doen met een fractie van de maximale downloadsnelheid, is dat bij Jdownloader niet het geval. Vraag me niet hoe, maar het is wel deksels prettige bijkomstigheid. Een add-on binnen Firefox zorgt er trouwens voor dat het kopieren van een link binnen de browser automatisch door Jdownloader in de wachtrij wordt gezet. Gemak dient de mens.

Is Acta onderlegger voor nieuwe auteursrechtorganisatie?

2010-03-21T23:08:00.000+01:00

Ars Technica bericht over een Acta-ontwikkeling die veel verder gaat dan het doen van voorstellen inzake piraterij. In het artikel Your life will some day end; ACTA will live on wordt namelijk melding gemaakt van de oprichting van een op zichzelf staande organisatie. Het aan de Verenigde Naties verbonden WIPO (World Intellectual Property Organisation) zou daarmee op een aantal punten buitenspel komen te staan. Dit is uitermate zorgelijk omdat in het WIPO consumenten- en non gouvernementele belangenorganisaties deelnemen aan onderhandelingen. Deze transparantie ontbreekt bij de Acta-onderhandelingen vrijwel volledig. Een quote van de Amerikaanse afgevaardige in dit proces dat het

"is their intention to marginalize the participation by consumer interest organizations in the new forum"

laat wat dat betreft weinig aan de verbeelding over. De samenstelling van de groep landen die deelneemt aan de onderhandelingen wordt daarmee treffend gekarakteriseerd als een coalition of the willing.

Dat mij van dit soort praktijken de haren te berge rijzen is een volstrekt understatement. In Groot Britannië, waar de Digital Economy Act hard op weg is een feit te worden, werden afgelopen week een aantal artikelen gepubliceerd die een vergelijkbare ontsteltenis en woede op een uitstekende wijze kanaliseerden. Vooral het uiterst oprechte stuk A State-Sponsored Book-Burning Parade sprak me erg aan:

This is a vile, vituperative piece of legislation, driven by corporate lobbyists and blithely ignoring public interest. It's a Faustian pact between a dying government and antique, anti-innovatory music and publishing industries who are as terrified now as manufacturers of illuminated manuscripts were in 1455 when they got their hands on the Gutenberg Bible and saw the page turning on a world of easily-exchanged ideas that they could not monetise or control. And just like today, the backlash was vicious, because of easy deal-brokering between communications merchants keen to control how people spent their money and state authorities keen to control people's access to ideas and information.

Waarvan akte.

Weekendmuziek

2010-03-21T15:56:00.000+01:00

Alex Machacek/Matt Garrison/Jeff Sipe - Improvision

Ryoji Ikeda - Data.Microhelix

The Raymond Scott Quintette - War Dance For Wooden Indians

23 dingen #9: chatten

2010-03-20T17:58:00.000+01:00

MSN: nooit gebruikt

Gmail Chat: nooit gebruikt

ICQ: iets vaker gebruikt

iChat: nog iets vaker gebruikt..

.. maar voor allen geldt dat ik er de laatste paar jaar eigenlijk niet naar omgekeken heb. Vandaag de dag gebruik ik voor privécommunicatie de direct message-functies van Twitter en Facebook, email, fora of gewoon ouderwets de telefoon danwel een gesprek onder vier of meer ogen. Niet chatten in de oude zin van het woord dus, waarvoor je op zichzelf staande applicaties gebruikt. Dat lijkt me sowieso niet meer van deze tijd, want communiceren doe je wat mij betreft binnen je webbrowser, helemaal nu de cloud steeds volwassener wordt.

23 dingen #8: online kantoortoepassingen

2010-03-19T23:16:00.000+01:00

Zelfs online kantoortoepassingen zullen die vreemde menselijke behoefte alles uit te willen printen niet volledig uit de wereld helpen. Het maakt immers niet uit of de server nu locaal of in een ver land opgesteld staat: via het web is alles bij de hand. Het online werken kan echter wel een bijdrage leveren aan het terugdringen van het maniakale uitprinten van notities, aantekeningen en verslagen. Door gezamenlijk online aan een document te werken is het immers geen noodzaak meer collega's te voorzien van papieren exemplaren die, voorzien van krabbels, weer geretourneerd worden.

Zelf ben ik een tevreden gebruiker van bijvoorbeeld Dropbox. Ik heb er bijvoorbeeld documenten opgeslagen die me altijd van pas kunnen komen, zoals kopieën van belangrijke persoonlijke documenten. Omdat ik ook de iPhone-app van Dropbox gebruik liggen ze daardoor altijd binnen handbereik. Het delen van mappen is met de autosyncfunctie is groot plezier, zowel voor werkdocumenten als het uitwisselen van muziek. Jammer genoeg is er nog geen koppeling met Google Docs, al las ik onlangs dat ik daarin niet de enige ben, dus dat is hoop ik een kwestie van tijd.

En nu Google Docs gevallen is: ook daarvan ben ik een enthousiast gebruiker. Zowel thuis als op het werk maak er vaker gebruik van dan de tekstverwerker op mijn computer. Zeker in vergelijk met de Windowsomgeving op de werkplek vind ik het gebruiksgemak van Google Docs groter, zowel qua look and feel als wat betreft het delen van documenten. En zolang MS Word niet op een normale wijze ODF en PDF ondersteunt blijft het in mijn ogen sowieso een inferieur (en buitensporig duur) product.

Ik download dus ik ben (nog steeds) sexy

2010-03-18T22:26:00.001+01:00

Dat de entertainmentindustrie alles in het werk stelt het verderfelijke downloaden aan banden te leggen wordt de afgelopen weken wel erg duidelijk. Voor het schrijven van een volledig amendement ten behoeve van de Britse Digital Economy Bill dienst men bijvoorbeeld niet terug. Wel erg ver gaat in mijn ogen echter het obsoleet willen laten verklaren van de term piraterij. Die is namelijk te sexy. Waar de bizz piraterij in het recente verleden prima vond passen bij hieraan gerelateerd karakteristieken als moord, verkrachting en, oh ja, stelen, is het nu verworden tot een zinnenprikkelend erotisch avontuur. Of zoals Agnete Haaland, voorzitter van de International Actors' Federation het verwoordt:

"To me, piracy is something adventurous, it makes you think about Johnny Depp. We all want to be a bit like Johnny Depp. But we're talking about a criminal act. We're talking about making it impossible to make a living from what you do."

Mevrouw Haaland vergeet hierbij echter te melden (pdf) dat er meer mensen dan ooit de bioscoop bezoeken en dat de wereldwijde filmomzet sinds 2005 met 30% is gestegen. Het kan aan mij liggen, maar dat lijkt me niet echt rijmen met broodroof.

En los daarvan, de oplossing is zo eenvoudig. Voer gewoon die heffing op internetgebruik in. Ik ben er zeker van dat geen enkele rechtgeaarde piraat hier een probleem mee heeft. Wel jammer dat de daad daarna niet meer echt sexy is, maar dat nemen we dan maar voor lief.

Workshop Privacy op het Internet

2010-03-18T14:53:00.000+01:00

Vanmorgen gaf ik met een collega een workshop Privacy op het Internet voor een groep MBO-scholieren. Onderstaande presentatie gebruikten we als uitgangspunt, waarbij zich een levendige discussie ontspon. De basiselementen ervan komen trouwens uit de uitstekende lezing "Making Sense of Privacy and Publicity" die Danah Boyd onlangs gaf tijdens SXSW.

Aangenaam verrast waren we door de kritische houding van de leerlingen, bijvoorbeeld aangaande het plaatsen van foto's op het internet en het afschermen van Hyves-accounts. Verbaast waren we tegelijkertijd over het gemak waarmee men omsprong met de inzage die overheden en opsporingsinstanties hebben in bel- en mailgegevens. Wanneer het gebruikt wordt voor positieve zaken als het ophelderen van een misdrijf mag men inzage hebben in alles. Zelfs het openmaken van de ouderwetse post is dan geoorloofd. Bij eventuele nadelige effecten, zoals te zien in onderstaand Youtubefilmpje, wordt niet stilgestaan.

Twitter, tenslotte, was onzin. Daar wordt alleen maar onzin uitgekraamd. Het voorbeeld van de Twitter-diagnostisering van Jonathan Zittrain sprak echter wel tot de verbeelding.

Een erg leuke ochtend kortom. De docent zag wel heil in een vervolg, want mediawijsheid was volgens hem een onderbelicht kindje voor deze doelgroep.

Privacy op het internet on Prezi

Nederlands onderwijs open u

2010-03-17T18:45:00.000+01:00

Eerder schreef ik al waarom ik open standaarden voor sectoren als het bibliotheekwerk en het onderwijs van groot belang vind. Duurzaamheid, uitwisselbaarheid, kostenbesparing en transparantie zijn factoren die slechts voordeel opleveren voor hen die de stap durven te nemen. Wat dat betreft vond ik het aardig te zien dat er vanmorgen twee tweets voorbij kwamen die in het bijzonder gingen over open standaarden in het onderwijs.

Minder aardig was dat bleek dat Nederland wat betreft acceptatie en stimulering van open standaarden achterloopt, bijvoorbeeld ten opzichte van de Verenigde Staten. In dit land, blijkt uit de eerste tweet, heeft het ministerie van onderwijs de aanbeveling gedaan gebruik te maken van open source technologieën (bijvoorbeeld in cloud computing), open access en Creative Commons-licenties. Elke leerling zou een computer of ander apparaat moeten hebben dat toegang heeft tot een breedbandverbinding die eerder genoemde zaken beschikbaar maakt. Ambitieus, dat mag gezegd.

Nee, dan Nederland. In de tweede tweet, die leidt naar een column op de site van Nederland Open in Verbinding, concludeert de auteur:

Hoe het afloopt weet ik niet, maar wat de discussie mij duidelijk maakte was dat het nut van onderwijsstandaarden nog geen gemeengoed is en het denken in termen van open educational resources evenmin. Hier ligt een schone taak, ook voor geldschietende overheden.

Of aan het Amerikaanse voorstel ook overheidssubsidie gekoppeld is weet ik niet. Wel duidelijk is dat het bij ons, in tegenstelling tot de VS, ontbreekt aan een overheid die het gebruik van open source en open standaarden binnen het onderwijs stimuleert. Wanneer lessen in tekstverwerking nog steeds weinig meer zijn dan een knoppencursus Word zijn we verkeerd bezig.

Dat ik wat bibliotheken betreft hetzelfde standpunt huldig moge duidelijk zijn. Wanneer wij onszelf het stempel van wegwijzer in de digitale wereld opdrukken mag er wel eens wat meer aandacht komen voor alle voornoemde aspecten van open. Daar ligt namelijk de toekomst.

The End of Publishing. Or Is It?

2010-03-16T20:49:00.000+01:00

Open Culture postte een link naar onderstaand filmpje op haar twitterfeed. Voor meerdere interpretaties vatbaar en mede daardoor erg aardig.

Filesharing zit in onze genen

2010-03-15T23:23:00.000+01:00

Het uitwisselen van bestanden op het internet zit in onze genen, aldus de Amerikaanse professor Clay Shirky. Hij poneerde deze stelling in een lezing op het South by Southwest Interactive Festival dat momenteel plaatsvindt in Austin, Texas.

Volgens Shirky heeft de opkomst van uitwisseldienst Napster gezorgd voor een fundamentele verschuiving in hoe het bezit van muziek wordt ervaren. Waar muziek in het tijdperk van de geluidsdrager werd gezien als een fysiek goed, wordt het digitale muziekbestand volgens hem beschouwd als informatie. En omdat informatie geen fysieke component heeft is uitwisseling ervan, behalve in technisch-, ook in mentaal opzicht eenvoudiger. Volgens Shirky beantwoordt het daarmee aan de natuurlijke menselijke behoefte deze informatie te delen, wat vervolgens ook nog eens als prettig wordt ervaren.

Ik kan me persoonlijk goed vinden in het argument dat een digitaal bestand in mindere mate, of zelfs helemaal niet, wordt gezien als bezit. Is het daarmee echter ook minder waard? In financieel opzicht absoluut. Ook digitale muziek waarvoor betaald is blijft 'voordeliger' dan een cd. Dat maakt het ook gemakkelijker weg te geven. In muzikaal opzicht blijft de waarde vanzelfsprekend gelijk, sterker nog, de waarde kan er zelfs door toenemen. De mogelijkheid te delen vergroot namelijk ook de mate waarin je met gelijkgestemden kunt bomen over datgene waarnaar je luistert.

Dit laatste, wat Shirky waarschijnlijk bedoelt met 'prettig', is een groot goed, ook voor de muziekindustrie. Het biedt namelijk de kans zakenmodellen te baseren op de natuurlijke drive van de consument gezamenlijk te ervaren. Die natuurlijke drive zou door de industrie gekoesterd moeten worden, want is eindeloos en vooral erg positief van aard. Heel wat anders dus dan het negatieve imago dat de industrie momenteel over zichzelf afroept met DRM, absurde rechtszaken, three strikes en Acta. En misschien kunnen de bibliotheken dan ook eens zonder al teveel problemen digitale bestanden gaan aanbieden.

A full overview of Social Media: a research adventure

2010-03-15T19:43:00.000+01:00

Dankzij deze tweet bekeek ik zojuist een uiterst interessante presentatie over het gebruik van sociale media, gemaakt door Martijn Arts. Hij biedt een visuele handleiding om inzicht te krijgen in het persoonlijke gebruik van sociale media: je eigen sociale media-DNA. Nuttig en erg leuk!

A full overview of Social Media: a research adventure

View more presentations from Martijn Arts.

Wetenswaardigheid: Home taping is killing music

2010-03-15T13:28:00.000+01:00

Een tweet van de Open Rights Group leidde naar onderstaande vermakelijke video. De maker ervan, Dan Bull, is tevens verantwoordelijk voor de site Don't Disconnect Us. Tegenstanders van de Britse Digital Economy Bill kunnen hier onder meer een petitie ondertekenen waarmee ze hun afkeuring inzake de voorgestelde wetgeving uitspreken.

Bull kon al eerder op publiciteit rekenen door een uitstekende open brief gericht aan Lord Peter Mandelson, het brein achter de Digital Econony Bill.

XS4ALL neemt stelling tegen downloadverbod

2010-03-14T18:45:00.000+01:00

Internetprovider XS4ALL heeft gedetailleerd uiteengezet waarom zij het downloadverbod, zoals voorgesteld door de commissie Gerkens, een slecht idee vindt. De overheid kan volgens XS4ALL twee keuzes maken:

1. het beschermen van haar burgers door de entertainmentindustrie te dwingen een goed aanbod te ontwikkelen als antwoord op de nieuwe vraag

of;

2. zich opwerpen als beschermer van de verouderde businessmodellen van de entertainmentindustrie door het gedrag van consumenten te criminaliseren.

Omdat het erop lijkt dat de overheid neigt naar de tweede keuze en daartoe middelen inzet die volgens XS4ALL tornen aan burgerrecht als privacy roept zij de overheid op de entertainmentindustrie te verplichten haar businesmodellen aan te passen.

Voor het pleidooi past maar één kwalificatie: hulde!

Onderstaand het 32 pagina's tellende document dat zij naar de commisie en de Tweede Kamer gestuurd heeft.

Betoog tegen downloadverbod (XS4ALL)

Picking Up Girls Made Easy

2010-03-14T18:06:00.000+01:00

Edge2.0 co-presentator Arthur attendeerde me gisteravond op de muziekblog Scarstuff en wees me in het bijzonder op het album Picking Up Girls Made Easy van Eric Weber. Jaren geleden draaiden we enkele van deze uiterst vermakelijke "hoe verleid & schaak ik een dame" introductielessen al in ons radioprogramma, maar van mijn harde schrijf waren ze allang verdwenen. Ook van Scarstuff werden de opnames, stammend uit 1975, verwijderd, maar WFMU's Beware Of The Blog heeft ze beschikbaar gesteld. Zij gebruikten enkele van Weber's handleidingen namelijk voor het onvolprezen 365 Days Project. Onderstaand de directe links:

The Street Pick Up (6:00)
Love In The Library (5:11)
Single's Bar Action (6:12)
Women's Clothing Store Pick Up (6:39)
The Ballet Is A Ball (4:08)
Museum Pick Up (5:42)
Walking The Dog (5:53)
Pick Up At The Beach (5:46)

Weekendmuziek

2010-03-14T17:42:00.000+01:00

Tim Sparks - The Last Train

John Coltrane and Eric Dolphy - Impressions

Picking Up Girls Made Easy (erg slecht, maar enorm vermakelijk)

23 dingen #7: Twitter

2010-03-12T21:14:00.002+01:00

Een van de bekendste landelijke succesverhalen van Twitter is ongetwijfeld de uitgave van Erwin Blom's Handboek Communities. Door de toekomstige lezers deelgenoot te maken van het schrijf- en uitgaveproces wist hij een groeiende groep volgers aan zich te binden. Dit leidde er onder andere toe dat het boek erg goed verkocht. Blom doet het succesverhaal zelf uit de doeken in onderstaande presentatie.

Het verhaal van het Handboek Communities

View more presentations from erwblo.

Zelf Twitter ik graag (en volgens sommigen veel). Critici die beweren dat Twitter slechts fungeert als een verpakte soort van zelfbevlekking of alleen een uitlaatklep is huisvrouwen die klagen dat hun koffie te heet is hebben het niet begrepen (en waarschijnlijk ook niet geprobeerd). Behalve het feit dat nieuws zich razendsnel via Twitter verspreidt, ontsluit de feed (die je vanzelfsprekend zelf bepaalt) ook bronnen die je anders moeilijk of niet zou bereiken. Niet omdat het onmogelijk is, maar puur omdat het zich vanwege allerlei redenen buiten je blikveld bevindt. Daardoor is het elke dag weer een verrassing wat er aan nieuws en wetenswaardigheden voorbij komt.

Over onderwerpen die mij interesseren (auteursrecht, muziek, open source- en standaarden, netneutraliteit en aanverwante zaken) probeer ik zelf een interessante feed de wereld in te sturen. Daarbij maak ik gebruik van de twitterkoppeling binnen mijn RSS-reader, berichten die via Twitter zelf komen, zaken die je tijdens het surfen tegenkomt of berichten die ik zelf op mijn blog heb geschreven. Daarop krijg ik van tijd tot tijd leuke reacties, of ik zie dat mijn tweets door lezers geretweet worden (wat bijvoorbeeld weer leidt tot nieuwe volgers of blogbezoekers).

De kracht van Twitter vind ik tot slot dat het perfect functioneert op een smartphone. Zelf gebruik ik daarvoor Tweetie en Tweetdeck op de iPhone. Omdat het gaat om korte tekstberichtjes vraagt dat nauwelijks bandbreedte, waardoor het ook buiten G3- of wifibereik goed twitteren is.

GetGlue, of hoe Kuiper, Blonk en Reve gelijmd werden

2010-03-12T14:02:00.000+01:00

Over smaak valt niet te twisten, maar is wel erg leuk om te doen. Dit op de voet gevolgd door het delen van overeenkomstige smaakervaringen en het opdoen van nieuwe impulsen. Op GetGlue krijgen al deze kenmerken een nieuwe dimensie, omdat deze site de mogelijkheid biedt alle mogelijke kunst- en cultuurvormen, maar ook zaken als sport, politiek etc van een oordeel te voorzien. Op basis van een profiel wat je daardoor opbouwt wordt je automatisch voorzien van smaaksuggesties.

Die suggesties zijn afkomstig uit de database die door de gebruikers wordt gevoed. Daarbij wordt gebruik gemaakt van bestaande websites, zoals Wikipedia, Amazon & Last.fm. Met behulp van de GetGlue-addon is het daardoor mogelijk, ook als je niet bewust aan het glue-en bent, informatie aan de site toe te voegen. Omdat bovengenoemde bronsites voornamelijk op het Engelse taalgebied gericht zijn is het natuurlijk leuk bewust Nederlandse inhoud aan het arsenaal toe te voegen.

Mijn persoonlijke interesses op het gebied van wielrennen, experimentele muziek en literatuur vonden daardoor via Wikipedia hun weg naar GetGlue. Doordat ik uiteenlopende persoonlijkheden als Hennie Kuiper, Jaap Blonk en Gerard Reve opzocht in Wikipedia en van een "I Like It" voorzag werden zij (en alle trefwoorden uit de betreffende pagina) gelijmd aan mijn profiel. Op basis van deze tags worden weer suggesties gedaan en is het, geheel in lijn met het sociale web, mogelijk ervaringen te delen en te bediscussieren.

Updates van je profiel worden verder naar wens geupdate met een Twitter en/of Facebook-profiel. Die laatste mogelijkheid heb ik zelf echter tot een minimum beperkt. Wanneer je namelijk een beetje actief aan het lijmen slaat wordt de nieuwsfeed richting die diensten al snel onbeheersbaar.

Pirate Philosophy

2010-03-12T09:34:00.000+01:00

Arthur Elsenaar richtte deze tweet aan mij, waarin hij linkt naar het artikel Pirate Philosopy (Version 1.0). Onderstaand de volledige tekst.

Pirate Philosophy

23 #6: Wiki's

2010-03-08T23:07:00.002+01:00

Ongeveer tegelijkertijd met mijn aanmelding bij Bibliotheek2.0 en het aanmaken van mijn eigen blog schreef ik me in bij NLBiblioblogs. Bij het doornemen van de opdracht die behoort bij de wiki's bleek al snel dat ik door die laatste stap geen account meer hoefde aan te maken voor de 23dingen-wiki. Beide zijn namelijk ondergebracht bij dezelfde host. De opdracht die gedaan moest worden vormde mede daardoor geen probleem.

Persoonlijk heb ik al jaren geleden kennisgemaakt met het werken met wiki's. Bij de kunstonderwijsinstellling waarbij ik toendertijd (2003-2005) een aanstelling had als coördinator werkten studenten en docenten samen aan projecten binnen een wiki-omgeving. En dit naar redelijke tevredenheid.

De voordelen die het werken op de wiki-manier op op veel grotere schaal heeft komt heel goed naar voren in Don Tapscott's boek Wikinomics. De ondertitel How Mass Collaboration Changes Anything dekt wat dat betreft uitstekend de lading. Tapscott trapt af met het verhaal van een directeur van een op de rand van faillissement verkerende mijnbouwonderneming die geïnspireerd raakt door het verhaal achter Linux. Hij weet zijn raad van commisarissen te overtuigen, geheel in de gedachte van de open-source licentiestructuur kostbare gegevens vrij te geven aan een wereldwijde gemeenschap van geologen en andere deskundigen. Deze gemeenschap vindt vervolgens de mijn van hun leven.

Dit toont aan dat kennis universeel is en de wiki-gedachte niet exclusief voorbehouden aan de wereld van ICT en technologie (alhoewel het internet en de daarmee toegenomen eenvoud van kennisspreiding- en deling hieraan vanzelfsprekend wel een grote bijdrage levert). Wiki's zijn van deze technodemocratisering een sprekend voorbeeld. Zij vormen namelijk een platform dat ook minder technologiefähige gebruikers in staat stelt hun kennis met anderen te delen.

An Anthology of Noise & Electronic Music Compilation - Sub Rosa Records [5VOLs]

2010-03-07T22:31:00.001+01:00

Voor alle liefhebbers van elektronische muziek, of diegene die wel openstaat voor een kennismaking hiermee, is de Sub Rosa-verzameling An Anthology of Noise & Electronic Music een absolute aanrader. Op de muziekblog van Schahed Ebla is deze compilatie nu te downloaden.

Openheid is te leren

2010-03-07T22:20:00.000+01:00

Openheid is te leren, aldus Lawrence Lessig in een recente lezing bij TedX. En die lessen zijn volgens hem hard nodig voor de Amerikaanse Democraten die hierin volgens Lessig mijlenver achterlopen bij de Republikeinen. Wat openheid volgens Lessig inhoudt? Het respecteren van de waarden van vrijheid, de huidige samenleving, gelimiteerde regelgeving en respect voor de maker.

Waar ik in een eerdere blogpost Disney Corp aanhaalde als de tegenpool van deze waarden (dat doet Lessig trouwens ook) wordt geestelijk vader Walt door Lessig een remixer ordinaire genoemd. Hij zou zich waarschijnlijk omdraaien in zijn graf mocht hij weten van het huidige regime bij zijn onderneming. Zonder Buster Keaton's Steamboat Bill was Mickey's Steamboat Willy namelijk waarschijnlijk nooit uitgevaren.

Naast het voorbeeld van Disney, een terugkerend onderdeel in zijn lezingen, gaat Lessig ook in op de realiteit. Naast het verwijderen van een lezing op Youtube wrijft hij de Republikeinen nog eens fijntjes in dat het de regering Obama is die de drijvende kracht is achter de Acta-onderhandelingen.

Weekendmuziek

2010-03-07T21:38:00.000+01:00

Francis Poulenc - Ave verum corpus

Field Music - She Can Do What She Wants

Canvas Solaris - Patterns Spiral into swarm (Live)

Alice In Public Domain Land

2010-03-07T21:09:00.000+01:00

Walt Disney was zich er deksels goed van bewust dat met werken uit het publieke domein prima geld verdiend kon worden. Succesvolle Disneyfilms als Sneeuwwitje en de Zeven Dwergen, Assepoester, Pinokkio, Alice in Wonderland en Jungle Book zijn allen gebaseerd op 19e eeuwse werken die binnen het publieke domein vielen. De verhalen hadden hun waarde al bewezen en het scheelde vanzelfsprekend heel wat advocaten om auteursrechten zeker te stellen.

De Disney Corporation deed vervolgens echter iets wat regelrecht indruiste tegen datzelfde publieke domein wat haar zoveel voordelen bracht. In 1998 werd namelijk de Copyright Term Extension Act (CTEA) aangenomen. Dit betekende dat het auteursrecht van een maker verlengd werd van 50 naar 75 jaar vanaf het moment van overlijden van die maker. Voor zogenaamd corporate authorship (een auteur schrijft iets in dienst van een bedrijf) verschoof de termijn van 75 naar 120 jaar na het maken van het werk. Omdat Disney de drijvende kracht achter deze verlenging was, werd de CTEA beter bekend als de Mickey Mouse Protection Act. In het kort kwam het erop neer dat Disney haar werken, ook degene die gebaseerd zijn op werken uit het publieke domein, vakkundig en op juridisch correcte wijze achter slot en grendel zette.

Van Lewis Carrol's Alice In Wonderland is onlangs weer een nieuwe film uitgekomen. Ditmaal geregiseerd door Tim Burton en geproduceerd door Disney Corp. Het oorspronkelijke boek bevindt zich al vele jaren in het publieke domein en is door veel filmmakers, waaronder Walt Disney in 1951, als inspiratie voor een nieuwe film gebruikt.

Techdirt stelt in het artikel Alice In Public Domainland; Just Because Something Is Free And Open Doesn't Mean You Can't Make Money Off Of It dat een minder stringent auteursrechtbeleid de creativiteit van makers bevordert. Daarnaast spreekt het voor zichzelf dat ook de toegankelijkheid tot het werk eenvoudiger is. Het artikel is grotendeels gebaseerd op het uitstekende How Balanced Copyright Gives Us As Many Freaky Alice in Wonderlands as We Can Handle waarin auteur Michael Weinberg stelt welk voordeel het publieke domein in dit specifieke geval heeft:

"Even though they are strikingly different in almost every imaginable way, we can understand them to be related through that original story. Beyond that, they are stronger works because we understand them in the context of a shared cultural touchstone. They aren’t all just freaky movies about some girl and a rabbit. They are Alice in Wonderland stories. That changes how we watch them, think about them, and talk about them."

Met grote zekerheid kan echter gesteld worden dat de nieuwe Disney-versie pas in 2130 in het publieke domein opgenomen wordt. In het huis van Mickey Mouse wordt gratis leentjebuur spelen namelijk niet getolereerd, zelfs niet als keihard kan worden vastgesteld dat van originaliteit weinig sprake is.

23 dingen #5: social bookmarking

2010-03-05T16:40:00.000+01:00

De blogpost die ik hiervoor schreef had me heel wat meer tijd gekost als ik geen gebruik had gemaakt van Delicious. Alle aangehaalde sites had ik namelijk al eerder ondergebracht in deze social bookmarkingdienst. De favorieten waren daarmee met een muisklik onder handbereik.

Het verzamelen van favorieten is vandaag de dag sowieso een fluitje van een cent. Met een widget als Share This, aanwezig op een groeiend aantal websites, is een pagina te delen met tal van services, uiteenlopend van 2.0 diensten als Twitter en Facebook tot blogs (Wordpress) en sites als die van Delicious. Voor sites die deze widget nog niet gebruiken is het mogelijk de add-on van Delicious in de webbrowser te integreren.

MobileRSS van Google, dat ik gebruik als RSS-reader op de iPhone, biedt een vergelijkbare 'deeldienst'. Het is dus mogelijk vanaf elke computer of smartphone, mits in verbinding staand met het internet, sites en blogpost te synchroniseren met diensten naar keuze. Ik moet zeggen dat ik daar veel gebruik van maak. Het spreekt me namelijk erg aan dat ik hiermee gebruik kan maken van kennisdeling, maar daaraan zelf ook een bijdrage lever.

Three strikes, maar dan erger

2010-03-05T14:44:00.000+01:00

Conservatieve Britse parlementsleden hebben een voorstel ingediend om zogenaamde 'one-click services' of 'web-lockers' te verbieden. Het voorstel is gekomen in de plaats van de eerdere roep om een three-strikes beleid. Dat werd echter na hevige protesten van zowel burgerrechtenorganisaties als collega-parlementsleden uit de Digital Economy Bill, het controversiele voorstel van Lord Peter Mandelson, gehaald.

Pijnlijk is dat de revisie veel ernstiger is dan het oorspronkelijke voorstel. Het houdt namelijk in dat niet de gebruikers die (auteursrechtelijk beschermd?) materiaal beschikbaar stellen worden gemaand, maar dat de site die het materiaal host aansprakelijk wordt gesteld. In de praktijk kan dit ertoe leiden dat de volledige site uit de lucht wordt gehaald. Met andere woorden: TNT Post wordt voor onbepaalde tijd verboden omdat iemand iets illegaals verstuurd heeft.

De pijlen worden zoals gezegd in het bijzonder gericht op 'one-click services'. Hiermee wordt bijvoorbeeld een dienst als Rapidshare bedoeld. Dit is een site waarop grote bestanden geupload kunnen worden. Deze komen vervolgens middels een eenvoudige weblink voor andere gebruikers beschikbaar. De uploader kan het bestand echter ook niet-publiekelijk beschikbaar stellen, bijvoorbeeld als het gaat om persoonlijke documenten, filmpjes etc. (Over het voordeel hiervan schreef ik eerder). Met het voorstel bestaat in theorie ook de mogelijkheid dat sites als Youtube of Google Docs uit de lucht gehaald worden. Hierbij is immers ook het principe uploaden & delen op van toepassing.

Dat de reden waarom iets offline wordt gehaald echter niet altijd legitiem is bleek van de week in het schrijnende geval van de Lessig-lezing. In het kader van de Amerikaanse DMCA-wetgeving wordt momenteel onderzocht of de entertainmentindustrie geen misbruik maakt van dit soort regels. Er bestaat het vermoeden dat er bewust onjuiste aanklachten naar site-eigenaren worden verstuurd, waarbij de dreiging hiervan alleen al reden genoeg een site maar uit de lucht te halen, inclusief content die geen enkele auteurswet overtreedt.

Een in alle opzichten draconisch voorstel dus. Het lijkt een retorische vraag wiens belangen hiermee gediend worden. Die van de digitale burger in ieder geval niet.

Lezing Lessig offline gehaald vanwege overtreden fair use-beginsel

2010-03-02T22:16:00.001+01:00

Het is nauwelijks voor te stellen, maar toch gebeurd. Een videoregistratie van een lezing van Lawrence Lessig is van Youtube verwijderd vanwege het overtreden van het fair use beginsel. Het is nog onduidelijk welk mechanisme hiervoor verantwoordelijk is: de DMCA of de opsporingsfunctie van Youtube (Content ID). De reden is in ieder geval het vertonen van een 15 seconden (!) durend muziekfragment, waarvan Warner Music de rechthebbende is. En mocht Lessig's lezing nou net over open cultuur & fair use gaan en het fragment als voorbeeld van remixcultuur aanhalen. Een beter voorbeeld van het niet functioneren van de ingezette controlemechanismen is nauwelijks denkbaar.

Document Freedom Day 2010

2010-03-02T16:16:00.001+01:00

Het belang van open standaarden, bijvoorbeeld in het geval van het Open Document Format, onderschreef ik al eerder. Het kan echter niet vaak genoeg herhaald worden de voordelen hiervan onder de aandacht te brengen. De Free Software Foundation Europe roept 31 maart 2010 daarom uit tot Document Freedom Day 2010. Op deze dag zal wereldwijd bewustwording omtrent dit thema worden gestimuleerd.

http://www.documentfreedom.org/

Bits of Freedom - Manifest voor digitale vrijheid

2010-03-01T14:34:00.000+01:00

Bits of Freedom helpt de Nederlandse politieke partijen om digitale burgerrechten in de verkiezingsprogramma's op te nemen. Hiervoor heeft men het manifest voor digitale vrijheid opgesteld. Onderstaand de volledige tekst.

Manifest voor digitale vrijheid

View more documents from Jeroen de Boer.

bovenstaande foto is afkomstig van Flickr

Muziekarchieven

2010-03-01T13:03:00.001+01:00

Vanochtend gaf ik voor de directeuren van de Bibliotheek Leeuwarden, Tresoar en de Fryske Akademy een presentatie over de stand van zaken in muziekarchievenland. Dit naar aanleiding van een onderzoek naar de mogelijkheden tot ontsluiting van het Frysk Muzyk Argyf.

Naast klassieke archiefsites als de Nederlandse Liederenbank en het geluidsarchief van de British Library liet ik ook particuliere initiatieven (bijvoorbeeld het Open Music Archive) en commerciele 2.0 sites als Last.FM en YouScrobble de revue passeren.

Tot slot (vanzelfsprekend) aandacht voor open source en open standaarden en het licentiesysteem Creative Commons.

Muziekarchieven on Prezi

Op de foto componist Paulus Folkertsma, waarvan zich werken in het Frysk Muzyk Argyf bevinden.

Weekendmuziek

2010-02-28T22:54:00.000+01:00

Giacinto Scelsi - Aion 1

Field Music - In Context

Forbidden - Step By Step

4 mei 2010: Day Against DRM

2010-02-27T00:24:00.000+01:00

De Free Software Foundation (FRF) heeft 4 mei 2010 uitgeroepen tot Day Against DRM. Op deze dag zal er door de FSF en zusterorganisaties wereldwijd aandacht worden gevraagd voor de problemen van digitale restricties op content. Op de website Defective By Design wordt een opsomming gegeven van een decennium met DRM-restricties, maar ook succesvolle protesten daartegen.

Field Music - Measure

2010-02-27T00:03:00.001+01:00

Het nieuwe album Measure van Field Music zat deze week in het nieuwe muziekaanbod voor de bibliotheek. Na lezing van een uitstekende recensie op Kindamuzik was het besluit tot aanschaf snel genomen. En dat je het dan persoonlijk ook nog eens een waanzinnig album vindt is de spreekwoordelijke krent in de pap.

23 dingen #4: web 2.0

2010-02-26T23:49:00.000+01:00

Web 2.0 is het internet van lezen en schrijven, het ReadWriteWeb. Websites en diensten zijn zo ontwikkeld dat ze dynamisch zijn en, bijvoorbeeld in het geval van wiki's, openstaan voor contentbijdragen van gebruikers. Om aan deze voorwaarden te kunnen voldoen moet elke drempel die deelname belemmert worden weggenomen, zowel voor de ontwikkelaars als voor de gebruikers. Open standaarden dus.

Voor talloze op zichzelf staande diensten werkt dat al uitstekend. En uitwisseling ertussen is ook, zij het in bescheiden mate, mogelijk. Embedden van een Youtube-filmpje in een blog? Geen probleem. Integreren van een Twitter-feed in je gebruikerspagina op Facebook of LinkedIn? Zo geregeld. Je bent als gebruiker echter nog steeds verplicht om verschillende websites te bezoeken. Vanzelfsprekend kan je de tijd die je hieraan vroeger besteedde deels ondervangen met een goed functionerende RSS-feed, maar voor het lezen van bijvoorbeeld de comments bij een artikel is surfen naar de originele bronsite vereist.

Van de week las ik dankzij een tweet het artikel Coming soon: the disruptive molecular age of information. In het stuk voorziet de auteur een internet waarbij alle data (blogs, foto's, mp3's, tweets, etc.) in zodanige mate van tags voorzien zijn dat er altijd een koppeling tussen mogelijk is. Je kan je voorstellen dat content en gebruiker automatisch samenkomen, bijvoorbeeld op een netwerksite als Facebook. Op dit soort netwerksites vindt namelijk de interactie tussen de gebruiker met familie, vrienden, bekenden en collega's plaats. Het nieuwe internet draait daarom niet meer om websites, maar in toenemende mate om de plaatsen waar gebruikers en content samenkomen.En het bezoek aan dit soort sites stijgt explosief.

JESS3 / The State of The Internet from Jesse Thomas on Vimeo.

In het geval van een bibliotheek is het denkbaar dat er een bibliotheek-Facebookpagina (of ongeacht welke andere netwerksite) is die toegang geeft tot de catalogus of tot een feed met nieuwe aanwinsten. Vanzelfsprekend op basis van metadata van de content en gebruikersgegevens van de klant. Een stapje verder, maar allerminst onmogelijk, is het op basis van deze informatie aanbieden van links naar te lenen (digitaal) materiaal. Wanneer de infrastructuur hierin voorziet zijn de mogelijkheden eindeloos.

Digitaal muziekaanbod en persoonlijke touch

2010-02-21T21:44:00.001+01:00

In mijn vorige blogpost Mag het downloaden iets menselijker ben ik niet ingegaan op de rol die de bibliotheek daarbij zou kunnen spelen. Dat spreekt voor zich, want muziek downloaden van een bibliotheekwebsite is momenteel nog niet mogelijk, tenminste niet op een in mijn ogen gebruiksvriendelijke manier. De muziek uit de catalogus van de Centrale Discotheek Rotterdam, ontsloten via Muziekweb, heeft DRM en is slechts beperkte tijd houdbaar. Consumentenervaringen uit het verleden hebben wel aangetoond dat dit een kansloze strategie is.

En dit is jammer, want zowel als gebruiker en als aanbieder weet ik dat het aanbod van de CDR uniek is. Toen de bibliotheek voor mij zo'n 15 à 20 jaar geleden de voornaamste bron van muzikale kennis was, maakte ik via een vriendelijke bibliothecaris, Dale Carr, kennis met de catalogus van de CDR. Uit een la onder de uitleenbalie van de bibliotheek in Groningen werd een dik boekwerk tevoorschijn gehaald dat voor mij geruime tijd de poort naar bestaande, maar tot dat moment door mij nimmer gevonden muziek zou zijn. Een soort muziekbijbel eigenlijk. De betrokkenheid van Dale maakte dat het zoeken naar muziek een waar avontuur werd, voor hem waarschijnlijk evenzoveel als voor mij. Resultaat was zelfs het organiseren van muziekavonden, waarbij we elkaar en anderen kennis lieten maken met onze collecties. Persoonlijk dus.

In de bibliotheek te Leeuwarden heb ik vandaag de dag dezelfde ervaring, maar dan als aanbieder. Nog steeds zijn bibliotheekgebruikers aangenaam verrast door het aanbod van de CDR. Het enige verschil is dat de catalogus zich niet meer bevindt in een boekwerk onder het bureau, maar op het web. En gebruikers stellen het ook (nog steeds) op prijs dat zij in hun zoektocht worden bijgestaan door een deskundig iemand, al ware het alleen maar om de euforie te delen wanneer die ene bijzondere opname aanwezig is. En het gebruik is onveranderd: van puur individueel tot het gebruik van opnames voor muziekavonden.

Mijn eerdere roep om meer menselijkheid is dus iets wat door de bibliotheek ingevuld wordt. Grote uitdaging is dan om te kijken of deze persoonlijke touch ook binnen (of naast?) een downloadservice gerealiseerd kan worden.

Mag het dowloaden iets menselijker?

2010-02-21T16:56:00.000+01:00

Het internet opent muzikale deuren. Ik ontdekte dat toen ik begon met studeren en via nieuwsgroepen in contact kwam met mensen die mijn persoonlijke smaak deelden. Hierdoor werd ik geattendeerd op een fenomeneen dat ik slechts als buitenstaander kende: tapetraden. De werkwijze was simpel. Via een website, Tape Trader Network, konden contacten gelegd worden met gelijkgestemde zielen en werden lijsten met beschikbare muziek uitgewisseld. Vervolgens was er een ruilprincipe op van toepassing. Ik wil dit van jou en dan krijg jij dat van mij. Voor alle duidelijkheid: het betrof hier geen reguliere uitgaven, maar opnames van concerten, interviews, radioprogramma's etc. Officiële releases waren eenvoudigweg niet toegestaan.En, oh ja, alles op cassettes.
Via het network kon ik daardoor een ruime collectie van Frank Zappa- en Britse 70's progrock bootlegs opbouwen en deze vervolgens weer ruilen met andere verzamelaars. Elke keer als er weer een bubbeltjesenvelop op de deurmat plofte was weer een spannend feestje. Zou de opname zo goed zijn als beloofd? Was dit het concert van die langverwachte eerste keer dat nummer X of Y live uitgevoerd werd? Liet in dit interview de zanger echt het achterste van zijn tong zien?

Een band die op het Tape Trader Network ruimschoots vertegenwoordigd was, was The Grateful Dead. In een artikel in The Guardian van dit weekend worden zij aangehaald als visionairs van het web. Door hun fans, de Deadheads, te stimuleren in het opnemen van liveconcerten en deze met elkaar uit te wisselen, voorzag de band dat zij hiermee haar eigen promotie verzorgde. In tegenstelling tot het beperken van fans in hun uitwisseling van muziek trachtte de The Dead hen juist te prikkelen concerten te bezoeken, de meest waanzinnige live-opnames te maken en deze in omloop te brengen. De band spon vervolgens garen bij de verkoop van merchandise doordat concerten steevast uitverkocht waren. Geen tunnelvisie wat betreft het verkopen van albums dus, maar het bieden van een totaalervaring (fanmeetings, concerten, uitwisseling van bootlegs, merchandise én albumverkoop).

In hetzelfde Guardian-artikel wordt David Bowie aangehaald die in 2002 stelde dat muziek

"is going to become like running water or electricity"

Hij voorzag, met andere woorden, een wereld waarin muziek alomtegenwoordig zou zijn. Op elke plek, op elk moment de muziek waaraan iemand behoefte heeft. De opkomst van streaming diensten als Spotify en YouScrobble zijn hiervan sprekende voorbeelden.

Het overal kunnen krijgen wat je hebben wilt heeft voor mij echter ook een keerzijde. Er is namelijk niets leuker dan iets te vinden waarnaar je lang hebt moeten zoeken of moeite voor hebt gedaan. Of waaraan een persoonlijk verhaal of boodschap vastzit. Een puur menselijke eigenschap lijkt me.

Afgelopen weekend wisselde ik via Rapidshare muziek uit met een vriendin die ik lang niet meer had gesproken, maar met wie ik altijd een muzikale verwantschap deelde. Het werkte volgens het aloude principe ik iets voor jou en jij iets voor mij. Resultaat is dat we schitterend materiaal aan onze verzamelingen hebben toegevoegd, maar daar vanzelfsprekend ook over communiceren. Dat beetje menselijkheid zou ook opgenomen worden in al die innovatieve muziekdiensten. Alsof je een download ervaart als die op de deurmat neerploffende bubbeltjesenvelop.

Muziekservice Guvera: het merk is de zender

2010-02-21T00:15:00.000+01:00

Wired trok mijn aandacht met het bericht Free, Ad-Supported Music … With a Twist. Onderwerp is de Australische muziekdienst Guvera en haar verdienmodel in het bijzonder. Guvera laat adverteerders namelijk hun merk verbinden met een muziekkanaal. Dit betekent dat een bepaald kanaal geheel is aangekleed met de uitstraling van het merk, maar daar staat tegenover dat er geen commercials worden vertoond. Luisteren zonder hindernissen dus, temeer daar het gebruik gratis is.
Voorwaarde voor het slagen van de dienst is vanzelfsprekend de bereidheid van merken zich in te kopen. Zonder merk geen muziek. De dienst wordt in de VS vanaf 30 maart gratis aangeboden aan in eerste instantie 100.000 gebruikers en heeft al flink wat startkapitaal opgehaald.

Interessant is natuurlijk de vraag in hoeverre niet-mainstream muziek binnen dit model een kans maakt en wel om twee redenen: ten eerste dient er een merk te zijn dat kapitaalkrachtig genoeg is een zender te 'branden' en ten tweede dient een nichepubliek haar weg te vinden naar een site die commercie met een grote C schrijft. Het is in ieder geval goed te zien dat de markt van vrije download- en streamingsites erg in beweging is.

Weekendmuziek

2010-02-20T22:17:00.000+01:00

Johnny Cash - Ain't No Grave

Giacinto Scelsi - "Uaxuctum", Part One

György Ligeti - Lontano

ACTA for dummies

2010-02-19T17:19:00.001+01:00

Internet Evolution heeft een artikel geplaatst waarin Cory Doctorow stap voor stap uiteenzet hoe ACTA (Anti-Counterfeiting Trade Agreement) tot stand is gekomen, waarheen het leidt en waarom het elke internetgebruiker treft. Een samenvatting daarvan, plus enkele ontwikkelingen die binnen Nederland spelen.

1. Wie?
Internationale copyrightverdragen werden altijd behandeld binnen het WIPO (World Intellectual Property Organization). Omdat deze organisatie gelieerd was aan de Verenigde Naties betekende dit dat bijeenkomsten openbaar waren. Naast vertegenwoordigers van de entertainmentindustrie, auteursrechtorganisaties en overheden konden hierdoor ook belangenverenigingen ten behoeve van privacy, internetrechten etc. hierbij als toehoorder danwel controleur aanwezig zijn. Nadat door kritische geluiden uit de laatste groep een voorgesteld verdrag sneuvelde besloot men de onderhandelingen achter gesloten deur te voeren.

2. Waarover?
In eerste instantie betreft ACTA het bestrijden van piraterij. Denk daarbij aan nagemaakte medicijnen, kleding of andere stoffelijke goederen. Gaandeweg het proces is het hieraan nauw verwante onderwerp copyright & het internet aan de orde gekomen. Critici stellen dat het oorspronkelijke uitgangspunt van ACTA door een lobby van de entertainmentindustrie gekaapt is.

3. Probleem?
Het begrip kopiëren betekent op het internet echter heel wat anders dan hetgeen in de auteurswet bedoeld wordt. Bijna elke handeling op het internet betreft namelijk het maken van een kopie. Dit zou betekenen dat alle vormen van informatie, uiteenlopend van kunst en cultuur tot sport, politiek en wetenschap tot het domein van copyrightwetgeving gaat behoren. Vanzelfsprekend staat dit de vrije verspreiding van kennis en informatie in de weg.

4. Regulering?
In tot op heden uitgelekte verslagen van de onderhandelingen wordt beschreven dat de ISP's (internet service providers) toezicht zouden moeten houden op het gedrag van hun klanten. Hierbij zou de zogenaamde three strikes-maatregel van toepassing moeten zijn: na het driemaal overtreden van de regels overtreden wordt de dader afgesloten van het internet. De consequenties hiervan zijn verstrekkend: wat als de vermeende overtreding op een school plaatsvindt? wat als de overtreding geen overtreding blijkt? En ongetwijfeld de meest discutabele: moeten bedrijven optreden als regulator?

3. Stand van zaken?
Burgerrechtenorganisaties, leden van het Europees Parlement
en zelfs de Consumentenbond, hebben inmiddels aangegeven openheid te willen wat inzake ACTA besproken wordt. Als antwoord hierop volgt slechts de 'gerustelling' dat nationale afspraken op het gebied van auteursrechtovertreding niet met voeten getreden zullen worden. Gezien de verschillen per land op dit terrein lijkt dat een loze belofte. Inmiddels is ook duidelijk geworden dat binnen een verdrag gemaakte afspraken waarschijnlijk niet door een parlement teruggedraaid kunnen worden. In Nederland betekent dat bijvoorbeeld dat het al dan niet instemmen met een downloadverbod (Commissie Gerkens) door de afspraken binnen ACTA geen betekenis heeft. De Nederlandse parlementsleden lijken daarmee de dreigende consequenties van ACTA te onderschatten.

4. Hoe verder?
De eerstvolgende bespreking achter gesloten deuren vindt in april plaats in Nieuw-Zeeland. Hieraan lijkt weinig te veranderen. De recente afwijzing door het Europees Parlement van de Amerikaanse eis inzage te krijgen in Europese bankgegevens biedt gelukkig wat hoop. De vraag is echter hoe sterk de industriële lobby in Brussel al gevorderd is.

23 dingen #3: Flickr

2010-02-18T16:26:00.001+01:00

Om maar met de deur in huis te vallen: ik heb geen Flickr-account. Eigenlijk heb ik daarvoor maar één goede reden: ik ben geen fotograaf. Weliswaar heb ik enkele jaren geleden wel eens een poging gedaan me in te schrijven, maar ik werd gelijk al afgeschrikt door de verplichting een Yahoo-account aan te maken, alvorens er gebruik van Flickr kon worden gemaakt. Daar had ik geen zin in.

Dat neemt echter niet weg dat ik als niet-accounthouder geen gebruik van Flickr maak. Zo heb ik bijvoorbeeld drie jaar geleden voor een groep Duitse en Nederlandse collega's een presentatie gehouden waarin ik bepleitte dat het centrum voor kunsteducatie waarbij ik toen werkzaam was een mobiele digitale werkplaats zou moeten aanschaffen en exploiteren. Hiermee zouden we, voorzien van ons eigen instrument, net zoals een viooldocent miniviooltjes en een schilderdocent verf en kwasten, nieuwe media-onderwijs naar scholen brengen. Omdat wij nog niet over deze werkplaats beschikten moest ik ergens anders beeldmateriaal vandaan halen. Afgezien van enkele screenshots is al het materiaal afkomstig van Flickr. Dankzij presentatietool Slideshare onderstaand een weergave van de Keynote-presentatie die ik toen gaf.

Mobiele Digitale Werkplaats

View more presentations from Jeroen de Boer.

Wat me nog te binnen schoot was het debat rondom de Obama-als-Joker-foto.

Deze foto, in Photoshop geconstrueerd door de 20-jarige student Firas Alkhateeb, werd door Flickr vanwege vermeende auteursrechtschending verwijderd. De vraag is echter nog steeds of dit terecht is. De Electronic Frontier Foundation denkt in ieder geval sterk te staan wanneer het gebruik onder de term fair use voor de rechter zou komen. Naar aanleiding van de controverse heeft Flickr wel haar beleid inzake het verwijderen van foto's aangepast.

Los hiervan toont het verder aan dat ook het hergebruik van bestaande materialen op sites als Flickr door al dan niet rechthebbenden met argusogen wordt bekeken.

Sociale netwerken & Suicide Machine

2010-02-16T16:16:00.003+01:00

Een aantal weken terug nam ik het besluit afstand te nemen van mijn Hyves-account. Ik deed er al een tijdje niets meer mee en vond het een onprettige gedachte dat al mijn informatie nog wel voor een groep mensen zichtbaar was. Weliswaar had ik bewust gekozen voor de optie dat alleen 'vrienden' deze konden inzien, maar toch. Alsof er ook nog vrienden en bekenden in een door mij achtergelaten huis konden blijven rondlopen waar nog foto's en sticky notes aan de muur zouden hangen. Account opgezegd dus, alhoewel dat niet betekent dat mijn informatie ook van de servers van Hyves verwijderd is.

De enkele weken geleden ruimschoots in het nieuws gekomen Suicide Machine kan hier wel voor instaan (al staat Hyves-zelfmoord nog in de planning). De ophef rond de zelfmoordmachine had vooral te maken met het feit dat de ontwikkelaars van Facebook allerminst blij waren met de mogelijheid radicaal te kunnen ontfacebooken. Opzeggen van een account betekent hier namelijk ook dat alle ooit toegevoegde informatie nog op de servers van het bedrijf staat. Het script van de Suicide Machine moet daarom zelf zijn weg vinden op de servers van het betreffende sociale netwerk en alle aan het account gekoppelde informatie verwijderen. Facebook reageerde hierop als volgt:

"Facebook provides the ability for people who no longer want to use the site to either deactivate their account or delete it completely. Web 2.0 Suicide Machine collects log-in credentials and scrapes Facebook pages, which are violations of our Statement of Rights and Responsibilities. We've blocked the site's access to Facebook, as is our policy for sites that violate our SRR. We're currently investigating and considering whether to take further action."

De rechten van de gebruiker zijn, met andere woorden, ondergeschikt aan de gebruiksvoorwaarden van Facebook.

web 2.0 suicide machine promotion from moddr_ on Vimeo.

Hoe ik hier nu zo op kom? In het kader van een projectweek van het ROC Friese Poort hebben een collega en ik het voorstel gedaan in maart het radicaal ontvrienden in een mediawijsheidworkshop ter sprake te brengen. We zijn benieuwd naar de respons.

[update 1] Radio 1 zond 18 februari een kort item over de Suicide Machine & privacy uit. Terugluisteren vanaf 10.15 uur]
[update 2] Facebook excommuniceert WORM, producent van de Web 2.0 Suicide Machine]

Lawrence Lessig on the Google Book Search Settlement - "Static goods, dynamic bads"

2010-02-14T22:24:00.000+01:00

Weekendmuziek

2010-02-14T21:34:00.000+01:00

Emerson String Quartet - Bach Fugues

Calefax Reed Quartet

Nocturnus - Apostle of Evil

The Faceless - The Ancient Covenant

Best TED Talks On Tech: Sixth Sense

2010-02-13T12:51:00.000+01:00

Waar ik in de vorige post linkte naar een filmpje over de verregaande mogelijkheden van Sixth Sense gaat het onderstaande filmpje over de introductie van de technologie. De video maakt onderdeel uit van de reeks Best TED Talks On Tech van de Huffington Post.

Pranav Mistry's Sixth Sense: waanzinnig

2010-02-12T23:49:00.000+01:00

Wat een fantastische gedachte om het weekend mee in te gaan en te bedenken wat voor toepassingen ontwikkeld kunnen worden met de Sixth Sense technologie van Pranav Mistry. Bedankt Waag-blog. Alle ophef over iPad's en andere devices lijkt nu al zwaar achterhaald. En dan te bedenken dat de software open source wordt, waardoor iedereen ermee aan de slag kan. Dat is een heerlijk vooruitzicht.

Googles Liquid Galaxy

2010-02-12T15:13:00.000+01:00

Als je toch eens op zo'n manier door de collecties van bibliotheken zou kunnen struinen. Ik werd erop geattendeerd door Edwin Mijnsbergen en vond het ook terug op de blog van De Waag.

Bibliotheekdiensten & de Google-cloud

2010-02-12T14:13:00.000+01:00

Het zal weinigen ontgaan zijn dat er een verschuiving plaatsvindt van desktopgerelateerde diensten naar aanbod op het web: de zogenaamde clouddiensten. Het aanbod van Google, de Apps, is daarbij een van de grote spelers. Het is interessant om te zien hoe Google deze diensten in Nederland nu, via een overeenkomst met Surf, aanbiedt aanbiedt voor gebruik binnen het onderwijs. Naast de voordelen die cloudcomputing eigen zijn (extern onderhoud & veilige opslag) is het sterkste argument te kiezen voor Google het feit dat zij open standaarden ondersteunt. Dit, vanzelfsprekend, in tegenstelling tot rivaal Micrsosoft, die met Azure ook clouddiensten levert.

Wat zou het toch mooi zijn wanneer ook bibliotheken deze diensten aan hun aanbod zouden kunnen toevoegen. Gezien de economische malaise zijn bezuinigingen vrijwel onvermijdelijk. Het kiezen voor afstoten van dure desktoplicenties en daarmee, in Googles geval, inherent kiezen voor open standaarden, lijkt mij daarmee een onweerstaanbaar alternatief. En mocht het volledig overstappen op de cloud in eerste instantie een brug te ver zijn, dan is altijd mogelijk eerst warm te draaien met de aanstaande cloudversie van Open Office.

The Muppets - Beaker's Ballad

2010-02-10T17:02:00.000+01:00

Door Boinboing werd ik gewezen op onderstaande Muppetvideo, waarin het schaamteloze beoordelingsgedrag van een bepaalde groep Youtubekijkers op hilarische wijze op de hak wordt genomen.

23 dingen #2: RSS

2010-02-10T13:33:00.001+01:00

Enkele jaren geleden maakte ik vrij intensief gebruik van Netnewswire. Om onduidelijke redenen ben ik hier op gegeven moment toch mee gestopt. Sterker nog, het gehele RSS-gebeuren heb ik een tijdlang volkomen langs me heen laten gaan. Met behulp van emailnieuwslijsten en gebookmarkte sites had ik het gevoel m'n honger naar nieuws voldoende te stillen.
Sinds ik echter gebruik maak van een iPhone (of ongeacht welke andere smartphone denk ik) heb ik RSS herontdekt. Met de uitstekende Google-app MobileRSS ben ik razendsnel op de hoogte van de updates van vooral bloggers die ik volg. En door de integratie met Twitter en een goede url-verkorter kan ik berichten met een druk op de knop doorplaatsen naar m'n Twitter-account.
Mede door de gebruiksvriendelijkheid van deze mobiele app ben ik ook RSS op de computer weer meer gaan gebruiken. Netnewswire heb ik echter verruild voor Google Reader, eenvoudigweg omdat ik de integratie met m'n webbrowser prettiger vind werken dan elke keer een aparte applicatie te moeten opstarten. Een widgetachtige oplossing als Netvibes bevalt me totaal niet. RSS-feeds zie ik het liefst ontdaan van alle franje. En widgetpagina's op een apparaat als de iPhone voldoen in het geheel niet aan die wens.

Open Library, de ultieme internetbieb

2010-02-08T15:09:00.002+01:00

Het onvolprezen Internet Archive is initiatiefnemer van de Open Library. Ik was er vanaf gisteravond nog niet bekend mee, totdat ik een tweet van Edwin Mijnsbergen las. Doelstelling van het project is een webpagina per ooit uitgebracht boek te realiseren. Tot op heden is er informatie over 30 miljoen boeken bij de makers terechtgekomen, waarvan 20 miljoen al via de site vindbaar is. Vanzelfsprekend moet een zodanige digitale bibliotheek voldoen aan zware technische eisen. Daarom is er een volledig nieuwe databasestructuur ontwikkeld. Gebruikers, uiteenlopend van individuen tot bibliotheken, kunnen gebruikmaken van een wikistructuur om informatie toe te voegen of aan te passen. De betiteling open heeft daarom betrekking op de onderliggende software, de data, de documentatie en toegang tot de site. En dat is prijzenswaardig.

[update 8 februari 21:21: Ik was één van de belangrijkste pluspunten van de Open Library vergeten te noemen. Ondanks de initiatieven die onder andere Google ontplooit op het gebied van massadigitalisering- en ontsluiting lijkt het me logischer dat een openbare (internet)bibliotheek wordt beheerd door een onafhankelijke non-profit instelling dan door een commerciële partij].

Weekendmuziek

2010-02-07T22:18:00.000+01:00

Terugkijkend op het afgelopen weekend kan ik het muzikaal als volgt samenvatten:

Rush - Red Barchetta

Anthrax - Keep It In The Family

Spem in Alium non habui - motet for 40 voices, P. 299 Thomas Tallis

Eugene Chadbourne - The Girl from Al Qaida

Frank Zappa - Dirty Love (Philly '76)

Op naar volgend weekend!

Software in de bibliotheek: terug naar de basis

2010-02-07T21:55:00.000+01:00

Over al het aanbod in de bibliotheek wordt goed nagedacht. Aanschaf van boeken, cd's, dvd's etc. gebeurt op basis van allerlei criteria, uiteenlopend van populariteit van een titel tot de demografische samenstelling van het klantenpotentieel. Dit bezit verandert voortdurend en dat is logisch want zowel aanbod als klanten zijn aan verandering onderhevig. In dat opzicht vind ik het opmerkelijk dat het aanbod van persoonsgerichte computerdiensten niet of nauwelijks vernieuwd wordt. Hiermee bedoel ik toepassingen die klanten voor zichzelf kunnen gebruiken, zoals een webbrowser, officediensten, software voor beeld en geluid etc.

De reden waarom ik me hierover verbaas is dat vrije toegang tot het internet van oudsher een belangrijke rol in het bibliotheekwezen vervult. Op de één of andere manier schijnt ons echter toch ontgaan te zijn dat ook de wereld van de desktop verandert. Naar mijn weten gebruikt een zeer ruime meerderheid van de Nederlandse bibliotheken voor voornoemde persoonsgerichte diensten gesloten software. Ik kan me nauwelijks voorstellen dat hieraan, behalve leveranciersafhankelijkheid, een beleidsmatige keuze aan ten grondslag ligt. Gesloten software is namelijk leveranciersafhankelijk en daarmee relatief duur (commerciële licenties). Daarnaast is het aan de producent ervan te bepalen wanneer er een update nodig is. Vaak moet hiervoor betaald worden. En omdat de broncode van de software niet toegankelijk is kunnen er geen individuele aanpassingen aangebracht worden.

Het is vandaag de dag uitstekend mogelijk deze gesloten diensten te vervangen voor open software, uiteenlopend van enkele programma's tot volledige besturingssystemen. Ikzelf vond het persbericht dat de openbare bibliotheek van Boom (België) liet uitgaan erg aardig. Daarnaast opent het mogelijkheden voor het zelf (verder) ontwikkelen van specifieke software. Tijdens de studiemiddag Open Source in de Informatievoorziening werd bijvoorbeeld de open source bibliotheekcatalogus Koha en het CRM systeem Sugar gepresenteerd. Illustratief vond ik dat enkele vertegenwoordigers van aanbieders van gesloten software publiekelijk toegaven onder de indruk van de systemen te zijn. Dat zal mede ingegeven zijn door het feit dat ook professionele ondersteuning voor open source software geleverd kan worden.

Ikzelf zie daarom geen enkele reden het huidige aanbod eens kritisch onder de loep te nemen en terug te gaan naar de basis: waarom bieden we individuele digitale diensten aan, hoe richten we deze in en welke passen het best bij de doelstellingen van de bibliotheek:

The Public Library is the local centre of information, making all kinds of knowledge and information readily available to its users.
The services of the public library are provided on the basis of equality of access for all, regardless of age, race, sex, religion, nationality, language or social status. Specific sevices and materials must be provided for those who cannot, for whatever reason, use the regular sevices and materials, for example linguistic minorities, people with disabilities or people in hospital or prison.

All age groups must find material relevant to their needs. Collections and sevices have to include all types of appropriate media and modern technologies as well as traditional materials. High quality and relevance to local needs and conditions are fundamental. Material must reflect current trends and the evolution of society, as well as the memory of human endeavour and imagination.

Collections and services should not be subject to any form of ideological, political or religious censorship, nor commercial pressure.

(Unesco Public Library Manifesto)

Ach, en geheel in de open source gedachte: waarom dan niet een presentatie van iemand anders aanhalen om het nog eens de revue te laten passeren?

Open Source Software in Libraries

View more presentations from Sukhdev Singh.

The Evolution of Remix Culture

2010-02-07T20:53:00.000+01:00

Een tweet van Lawrence Lessig maakte me attent op het onderstaande filmpje waarin de evolutie van de remixcultuur uiteen wordt gezet. De volgende stappen worden onderscheiden:

1. remixen als individuele expressie
2. remixen als "social creativity"
3. remixen als communicatiemiddel tussen verschillende sociale groepen

Conclusie van de maker is dat een te strenge wetgeving inzake copyright bovenstaande drie fases en daarmee een geheel hedendaagse vorm van expressie onmogelijk maakt.

OpenOffice in de bibliotheek

2010-02-07T15:06:00.003+01:00

Een korte rondgang op het web leert dat er meerdere bibliotheken zijn die de waarde van OpenOffice inzien. Bijvoorbeeld:

Openbare bibliotheek in Vancouver
Skokie Public Library
Birmingham Public Library
Minneapolis Public Library
Brown Public Library
Vlaamse Vereniging voor Bibliotheek-, Archief- en Documentatiewezen
Ubuntu op computers in Boom, België

En dan stuit je ineens ook op een eeuwenoude blogpost waarin een hartverwarmend pleidooi voor de omarming van open source-software door bibliotheken wordt gehouden.

Jammer om te moeten concluderen dat Nederlandse bibliotheken in de zoektocht geheel buiten beeld blijven. Je zou toch verwachten dat in een land met een zo hoge breedbandpenetratiegraad de acceptatie van open source-software veel hoger zou zijn. Des te meer een reden voor bibliotheken om hierin een stimulerende rol te spelen.

[update 8 februari 15:57: onderzoeksgegevens gebruikersonderzoek kantoorapplicaties in Europa.]
[update 8 februari 16:57: Has the Irresistible Rice of OpenOffice.org begun?

Pleidooi voor Open Document Format in de bibliotheek

2010-02-06T12:21:00.000+01:00

Afgelopen week bezocht ik de studiemiddag Open Source in de Informatievoorziening. Onderdeel van de algemene introductie was uitleg over het Actieplan Nederland Open in Verbinding (NOiV). Kern van het actieplan is dat (semi)overheidsinstellingen moeten voldoen aan de principe "pas toe of leg uit". Dit moet resulteren in het toepassen van open standaarden of het uitleggen waarom dat niet mogelijk is. Eén van de bekendste toepassingen van het actieplan is dat de (rijks)overheid intern en extern communiceert met behulp van het Open Document Format. Deze zogenaamde open standaard heeft betrekking op tekstbestanden en wordt ondersteund door onder andere OpenOffice.org en Lotus Symphony. Ook de in populariteit toenemende cloudapplicaties als Googledocs ondersteunen ODF. Dit zijn, in tegenstelling tot het alom aanwezige Microsoft Word, gratis te gebruiken tekstverwerkingsprogramma's. Uitgebreide Nederlandstalige informatie over gebruik en toepassing van het ODF staat op de site van de OpenDoc Society.

Tot mijn grote teleurstelling maken bibliotheken geen onderdeel uit van de instellingen waarop het actieplan betrekking heeft. En dat terwijl bibliotheken grotendeels afhankelijk zijn van overheidsfinanciering. Daarnaast staan bibliotheken van oudsher voor de vrije verspreiding van informatie. Het inherente karakter van een pakket als Microsoft Office staat hier recht tegenover. Ten eerste duur is het duur in het gebruik en ten tweede maakt het gebruik van een gesloten standaard (.doc of .docx). Deze geslotenheid staat vrije informatie-uitwisseling in de weg. Het is bijvoorbeeld mogelijk dat nieuwe versies van Microsoft Word oude versies en hierin opgemaakte bestanden niet meer ondersteunen, mits het programma (tegen betaling) geupgrade wordt.

Het behoort mijns inziens tot de taak van bibliotheken haar gebruikers hierover te informeren en tevens het goede voorbeeld te geven. Dat betekent dat bibliotheken stoppen met geld uitgeven aan een pakket als Microsoft Office en een gratis alternatief aanbieden. Mijn ervaring bij een gemeente heeft geleerd dat dit nauwelijks tot problemen leidt. Daarnaast maken bibliotheken zich sterk voor het informeren over het sociale web. Peiler van het slagen van web 2.0 is het gebruik van open standaarden. In de informatievoorziening richting de klant behoort daarom het benoemen waarom deze standaarden onmisbaar zijn. Een stok achter de deur in de vorm van het Actieplan zou daarbij helpen. De VOB zou deze handschoen daarom moeten oppakken en toenadering zoeken tot het programmabureau NOiV.

23 dingen #1

2010-02-05T10:25:00.001+01:00

Omdat medewerkers van Nederlandse bibliotheken zich de ins en outs van het sociale web eigen moeten maken is enige tijd geleden besloten 23 dingen aan hen aan te bieden. Als relatief nieuwe telg in de bibliotheekfamilie volg ik de cursus nu ook. De eerlijkheid gebiedt daarbij wel te zeggen dat ik al (geruime tijd) bekend ben met (de meeste) van de dingen. Ik zal daarom proberen op kritische wijze te beschrijven wat mijn ervaringen ermee zijn.

Save Jim - The ACTA negociator

2010-01-29T15:28:00.002+01:00

Save Jim
door SaveJim

Public Domain Manifesto

2010-01-26T16:22:00.000+01:00

Met dank aan een tweet van Edwin Mijnsbergen ontdekte ik dat er een Nederlandstalige versie van het Public Domain Manifesto beschikbaar is. Evenals Edwin neem ik de vrijheid die vertaling te plaatsen:

Het publieke domein, zoals gedefinieerd in het manifest, is het geheel van ons cultureel en intellectueel erfgoed waarop geen auteursrecht meer rust en dat daarom door iedereen zonder auteursrechtelijke restricties gebruikt mag worden. De publiek domein status van de overgrote meerderheid de werken uit ons verleden zorgt ervoor dat iedereen van de inspanningen van eerdere generaties kan profiteren. Het publiek domein vormt zo een vrij toegankelijke bron van kennis die bij kan dragen aan innovatie en economische vooruitgang.

Door de technologische ontwikkelingen in de afgelopen decennia zijn werken in het publieke domein voor steeds meer mensen direct toegankelijk geworden. Via online platforms als de Wikimedia Commons of het commons project van Flickr zijn digitale reproducties van werken in het publieke domein in steeds grotere aantallen voor iedereen beschikbaar.

Tegelijkertijd proberen sommige instellingen, die werken in het publieke domein beheren, om zelf de controle over digitale reproducties van werken te houden waarvan het auteursrecht afgelopen is. Zij doen dit door digitale reproducties niet publiekelijk beschikbaar te stellen of door zelf auteursrecht in de reproducties te claimen. Hiermee belemmeren zijn toegang tot ons cultureel en intellectueel erfgoed.

Met het publiek domein-manifest willen de ondertekenaars een aantal basisprincipes voor de omgang met publiek domein-werken opstellen. Het belangrijkste uitgangspunt hierbij is dat alles wat in analoge vorm in het publieke domein valt, ook in de digitale omgeving zonder restricties beschikbaar dient te zijn. Hiernaast bevat het publiek domein-manifest een aantal aanbevelingen om het publiek domein te versterken en zo maatschappelijke toegang tot cultuur en kennis te bevorderen. Het volledige manifest is beschikbaar op www.publicdomainmanifesto.org waar ook de mogelijkheid bestaat om het manifest te ondertekenen.

Ondertekenen van het manifest kan hier.

UBU en het verzamelde werk van Ligeti

2010-01-25T17:14:00.001+01:00

Er bestaan drie oeuvre-overzichten van de Hongaarse componist Gyorgi Ligeti. Uitgebracht door respectievelijk Wergo, Sony Classical en Teldec. En ik heb ze allemaal, netjes aangeschaft op cd. Wergo bracht hun uitgaven op een gegeven moment uit als box, terwijl Sony en Teldec het deden/doen met afzonderlijke releases. Afgezien van het overzicht van Wergo, dat haar cd's in de jaren tachtig uitbracht, trachtten zowel Sony als Teldec het zogenaamde definitieve overzicht van Ligeti's werk uit te brengen. Sony was met de Ligeti Edition de eerste en gaf in totaal acht cd's uit die uitblonken in uitvoering en opvielen door de bijzondere doosjes. Toch besloot men aldaar om onduidelijke redenen te stopen met de reeks. Erg jammer, want de toen nog levende Ligeti schreef nog steeds nieuw werk. Daarnaast had Sony nog niet alle oudere werken opnieuw laten uitvoeren, waaronder het sleutelwerk Clocks and Clouds. Teldec nam gelukkig het stokje over en bracht de vijf resterende albums uit onder de titel The Ligeti Project.

Goed, waarom deze uiteenzetting? Allereerst raad ik iedereen aan bewust kennis te maken met Ligeti's werk. Ik zeg bewust, want ik denk dat velen, zonder dat men het weet, zijn muziek wel eens hebben gehoord. In Kubrick-films als 2001: A Space Odeyssee en The Shining speelt zijn werk namelijk een vooraanstaande rol. Wat mij afgelopen week echter vooral bezighield was een tweet van de mensen van Ubuweb. Nu is dat niet vreemd, want de posts vind ik over het algemeen interessant genoeg om aandacht aan te besteden. In het geval van de voornoemde Ligetweet verbaaste ik mij erover dat het hierbij gaat om werk dat nog in omloop is. Dit, terwijl Ubu bekend staat als de ontginner van materiaal dat niet meer in roulatie is of waarvan het onduidelijk is bij wie de rechten liggen. In dit geval gaan beide vlaggen overduidelijk niet op. En dat vind ik jammer. Niet omdat ik niet illegaal download, want volgens de letter van de wet doe ik dat met meer dan enige regelmaat. Maar wel omdat ik niet zou willen dat Ubuweb hierdoor onder de aandacht van auteursrechtswaakhonden komt en imagoschade oploopt. Daarvoor is Ubu gewoonweg te waardevol.

Scale The Summit - The Great Plains

2010-01-24T22:16:00.001+01:00

Iedereen heeft ongetwijfeld nummers die in zijn of haar geheugen gegrifd staan. Vaak herinneren ze aan bepaalde gebeurtenissen en hebben daarmee een emotioneel aspect. Van tijd komt het echter ook voor (bij mij in ieder geval) dat je een nummer tegenkomt dat impliciet zoveel in zich heeft dat je kan voorspellen dat het ook een plekje naast de geheugengriffers inneemt. Het staat echter op zichzelf, heeft geen noemenswaardige verbintenis met plaats of tijd. The Great Plains van Scale The Summit is er zo een. Schitterende open akkoorden, spannende ritmiek, veel dynamiek, een mooie melodielijn. Het heeft bijna alles wat muziek voor mij waardevol maakt.

De haat-liefdeverhouding tussen Apple en DRM

2010-01-23T21:57:00.000+01:00

Defective By Design heeft in een post op haar website de aandacht gericht op de verwachte tablet van Apple. Nou en? Wie niet? zou je kunnen zeggen. Het gaat in het bericht echter niet over design en innovatie, maar over de mate waarin Apple het apparaat hoogstwaarschijnlijk dicht timmert. DRM dus. Waar Apple met de iTunes Music Store nog succesvol een lans brak voor het zonder restricties aanbieden van muziek (Rip. Mix. Burn) is dat bijvoorbeeld bij de iPhone in het geheel niet het geval. Apps (succesvol) zijn slechts verkrijgbaar in de officiële appstore en het jailbreaken van de iPhone om externe apps te kunnen installeren is verboden. Vreemd is dat toch. Je koopt een dure telefoon, maar de maker ervan, waarmee je dan toch niets meer mee te maken zou moeten hebben, bepaalt nog steeds wat je ermee uitspookt. Heb je je iPhone ge-jailbreakt? Dan maken wij het met de volgende update gewoon weer onmogelijk.

Wat ik persoonlijk het vervelendst vind is dat juist een bedrijf als Apple, waarvan ik een groot liefhebber ben, DRM zo omarmt. De alliantie met Google tegen bijvoorbeeld de marktdominantie van Microsoft droeg bij aan mijn positieve gevoel bij Steve Jobs en co. Maar nu Apple en Google steeds meer tegenover elkaar komen te staan en er zelfs een duivels pact met Microsoft lonkt begint die liefde danig te bekoelen. Apple staat in mijn ogen voor creativiteit. Maar creativiteit bestaat niet zonder vrijheid. En met DRM (en zeker met een partner als Microsoft) wordt vrijheid ernstig beknopt. Ik hoop dat Apple dat inziet en haar DRM-beleid verandert. Ik ben echter bang dat dat ijdele hoop is.

Open Cloud Declaration: het belang van de open wolk

2010-01-23T21:19:00.000+01:00

In The Guardian verscheen van de week een uitstekende blogpost getiteld
Let's open up cloud computing. Strekking van het artikel is dat, gezien het toenemende gebruik van cloud computing, deze 'wolken' zoveel mogelijk onafhankelijk zijn. Dat wil zeggen: zonder de beperkende invloed van overheid en bedrijfsleven. Charles Leadbeter, de auteur van het stuk doet daarom een aanzet voor een Open Cloud Declaration. Deze dient volgens hem in ieder geval de onderstaande vijf punten te bevatten:

1. Geen clouds die drijven op de standaarden van ondernemingen als Apple of Google, maar publiek beheerde clouds naar voorbeeld van Wikipedia of de World Digital Library (schitterende site trouwens).
2. Het beheersen en indammen van commerciële invloed.
3. Gebruiken van principes als open access en licentiemodellen als Creative Commons.
4. Beperken overheidsinvloed op grond van bijvoorbeeld staatsveiligheid, fatsoensnormen of economische motieven. Vaak worden deze argumenten ten onrechte, en niet slechts door totalitaire regimes, aangevoerd om beperkende maatregelen in te voeren.
5. Toegankelijkheid van de cloud voor iedereen, ongeacht afkomst en geografische locatie. Open source-ontwikkeling maakt deze voorwaarde mogelijk.

In ideologisch opzicht zijn het punten die me na aan het hart liggen. Vraag is echter of de clouds kunnen bestaan zonder de financiering van het bedrijfsleven. De hiervoor benodigde serverparken kosten namelijk handenvol geld. Daarnaast is het natuurlijk de vraag of de Apples en Googles van deze wereld bereid zijn afstand te nemen (van een deel) van hun invloed op hoe de clouds functioneren. En degene die die benodigde open standaardisering kan eisen lijkt toch de overheid te zijn. In eerste instantie zijn de punten uit de declaratie daarom, helaas, een brug te ver.

Secret copyright treaty debated in DC: must-see video

2010-01-15T14:21:00.001+01:00

bron: Boingboing

Input uitzending Edge2.0 13 januari 2010

2010-01-14T23:50:00.000+01:00

In onze 109e uitzending van Edge2.0 konden we natuurlijk niet heen om de actuele situatie inzake het Irakdebat. In de wekelijkse strooptocht op het web bleek Youtube ditmaal een welkome bron van informatie. Het thema leverde onder andere onderstaande filmpjes op:

Bill Hicks - War in Iraq

Democrat Tim Ryan kicks Bush's ass

Maar daarnaast natuurlijk ook 'gewoon' muziek, waaronder Eugene Chadbourne en Music In The World Of Islam.

Does the Internet make you dumber?

2010-01-14T23:21:00.000+01:00

bron: BoingBoing

OiNK: liefhebbers betaalden graag voor kwaliteit

2010-01-08T15:12:00.000+01:00

Geen enkele torrenstite, zelfs niet Waffles.fm, treedt, wat mij betreft, uit de schaduw van het illustere en enkele jaren geleden ter ziele gegane OiNK. Naast de megastores als The Pirate Bay was OiNK de ultieme muziekwinkel voor een select publiek. Alleen genodigden waren er welkom en dienden na aanmelding een positieve down- en uploadratio te onderhouden. Dit betekende dat vrijwel al het beschikbare materiaal snel voorhanden was (want voldoende uploaders) en dat er een grote aanwas van nieuwe content was. In de berichtgeving werd dit al snel uitgelegd als de premature aanwezigheid van de nieuwste releases (dus illegaal). Werkelijkheid was echter dat dit aandeel maar beperkt was en dat OiNK zich juist onderscheidde door een ontzettend diepgravend (Long Tail!) aanbod. Dankzij OiNK kon ik mijn collectie op het gebied van zeldzame, danwel niet meer op reguliere wijze beschikbare uitgaven, op eenvoudige wijze uitbreiden.

Op 4 januari jongstleden is de rechtszaak tegen beheerder Alan Ellis van start gegaan. The Guardian berichtte vandaag dat hij 190.000 Britse pond met zijn activiteiten verdiend zou hebben. Vanzelfsprekend vertaalden de aanklagers dit als "verdiend hebben over de ruggen van rechthebbenden":

"Every penny was going to Mr Ellis. He hadn't sung a note, he hadn't played an instrument, he hadn't produced anything", aldus aanklager Peter Makepeace.

Dat van die gezongen noot en bespeeld instrument klopt waarschijnlijk. Dat hij niets muzikaal geproduceerd zou hebben volg ik ook nog. Maar wat hij wel realiseerde was een website waar gepassioneerde liefhebbers muziek met elkaar uitwisselden en bespraken. De omstandigheden waaronder dat gebeurde werden zelfs zo gewaardeerd dat veel van hen (ikzelf ook) een vrijwillige donatie gaven. Wanneer de muziekindustrie nu eens zou inzien dat ze gebruik kan maken van voorbeelden zoals OiNK, in plaats van hen met wortel en tak uit te roeien en de liefhebbers tegen hen in het harnas te jagen, komen we misschien nog eens ergens. Aangetoond is namelijk dat de echte liefhebber met alle plezier betaalt voor een onbeperkt aanbod dat onbeperkt beschikbaar is.

De vooruitziende blik van Illegal Art

2010-01-07T15:55:00.000+01:00

Het in 2002 georganiseerde festival Illegal Art zou, gezien de recente ophef rondom de uitspraken van Bono en de ACTA-perikelen, probleemloos nogmaals gehouden kunnen worden.

"Loaded with gray areas, intellectual property law inevitably has a silencing effect, discouraging the creation of new works", luidt een van de stellingen van de organisatoren. Het tentoongestelde materiaal (audio, video en beeldend) bevond (en zonder twijfel bevindt) zich op de scheidslijn van wat auteursrechtelijk al dan niet toegestaan was.

Op de oorspronkelijke site is een groot deel van het audiogedeelte verwijderd, maar gelukkig hebben wij het Internet Archive achter de hand. Het toendertijd uitgebrachte album Stay Free's Illegal Art is onder de noemer Illegal Art Exhibition Collection in een meer uitgebreide vorm terug te vinden. En hierop vanzelfsprekend, speciaal voor Bono, ook Negativland's U2.

Larry Lessig on laws that choke creativity

2010-01-04T23:23:00.001+01:00

In het licht van tegelijkertijd de recente uitspraken van Bono én de lezing van Cory Doctorow de wat mij betreft inmiddels tijdloze lezing van Lawrence Lessig: Laws that stroke creativity:

Voor Bono: nog een remix van zijn werk

2010-01-04T23:14:00.001+01:00

Stephen Colbert Lawrence Lessig Interview Remix ( Infringemix Feat. U2)

The Best Stephen Colbert / Lawrence Lessig Interview Remix - by Ludachrist

Bono's pleidooi voor strenger toezicht copyright is ongeloofwaardig

2010-01-03T22:17:00.002+01:00

Het beheerste het afgelopen weekend een groot gedeelte van de blogosfeer: Bono roept in de New York Times op tot strenge maatregelen inzake de regulering van auteursrecht. Doel? Het beschermen van de Amerikaanse creatieve industrie. Bono schrijft:

A decade’s worth of music file-sharing and swiping has made clear that the people it hurts are the creators — in this case, the young, fledgling songwriters who can’t live off ticket and T-shirt sales like the least sympathetic among us — and the people this reverse Robin Hooding benefits are rich service providers, whose swollen profits perfectly mirror the lost receipts of the music business.

Het is allereerst een feit dat over het benadelen van de inkomsten van de entertainmentindustrie door bestandsuitwisseling de meningen nogal sterk uiteenlopen. Zo boekte Sony Music afgelopen jaar een winst van 146%.

Het is echter vooral schrijnend dat Bono en zijn band U2 begin jaren '90 de samplinggroep Negativland bijna aan de rand van de financiele afgrond brachten. Reden? Negativland maakte gebruik van 35 seconden aan samples van U2's "I Still Haven't Found What I'm Looking For" en hiermee waren de band en platenmaatschappij Island allerminst blij. Negativland werd aldus aangeklaagd en omdat de band de middelen niet had zichzelf te verdedigen werd er buiten de rechtszaak om een schikking getroffen: onder meer alle in omloop zijnde singles werden uit de handel genomen. Vandaag de dag zeggen advocaten dat Negativland, zou zij zich volgens plan hebben verdedigd met het fair use principe, de zaak waarschijnlijk zou hebben gewonnen.

Dat Bono nu opkomt voor de kleine artiesten is daarom niet meer dan ongeloofwaardig.

Al Di Meola - Electric Rendezvous

2010-01-03T12:47:00.000+01:00

Op deze winterse zondagochtend had ik behoefte aan wat warme muziek. Op de iPod daarom Al Di Meola maar opgezocht, want zijn seventies albums beantwoordden geheel aan mijn wens. Niet eerder kwam ik daardoor op de gedachte ook eens op Youtube te kijken of er beelden uit deze periode voorhanden waren. En jawel! Echt heel leuk om deze geweldige band ook live aan het werk te zien. En het is echt waar: de staande toetsenist is Jan Hammer, u weet wel, de componist van het Miami Vice Theme.

Cory Doctorow: How To Destroy The Book

2010-01-02T23:31:00.005+01:00

Ik heb zelden een vuriger pleidooi gelezen voor de juiste inzet van copyright en de nadelen van DRM dan in Cory Doctorow's How To Destroy The Book. De bevlogenheid en liefde voor het boek, ook in digitale vorm, spat er werkelijk vanaf, zeker in tegenstelling tot de huidige DRM-systemen (je bezit geen ebook, maar je hebt het in licentie) en de voortdurende ACTA-farce. Laatstgenoemde ontwikkelingen worden door Doctorow tot op het bot ontleed en maken duidelijk dat het verschil met vrijheid van meningsuiting en onbeperkte toegang tot- en gebruik van informatie nauwelijks groter kan zijn.

"If you’re a librarian or an archivist, don’t buy the media that has the abusive license terms associated with it, and especially don’t buy media with DRM, and especially especially, don’t buy media with DRM that tracks your patrons’ reading habits. Librarians have fought for centuries for the intellectual freedom of their readers."

How To Destroy The Book

View more documents from Edwin Mijnsbergen.

Steven Wilson "Harmony Korine" HD

2010-01-02T23:04:00.000+01:00

Een fantastische clip bij een nummer van het eveneens fantastisch album Insurgentes van Steven Wilson, de voorman van Porcupine Tree:

Baku: Symphonie of Sirens

2009-12-31T11:40:00.002+01:00

Bij het aanschaffen van nieuwe releases voor Bibliotheken Midden-Fryslan kwam de uitgave Baku: Symphonie of Sirens, Sound Experiments in the Russian Avant Garde voorbij. De goede verstaander begrijpt dat ik alleen van de titel al erg warm werd. Geluidsexperimenten uit deze tijd spreken mij namelijk zeer aan, maar het aanbod was tot voor kort hoofdzakelijk beperkt tot Europa en de Verenigde Staten. De enige release die een tipje van de Oostbloksluier oplichtte was Electroacoustic Music Volume IV: Archive Tapes Synthesizer ANS 1964 – 1971.

De omschrijving van de uitgever ReR Megacorp belooft veel en iets zegt mij dat ik (en hopelijk de vele leners, want vanzelfsprekend heb ik Baku aangeschaft) niet teleurgesteld zullen worden:This is a definitive library collection, some seven years in the making and possibly our most important release of recent years.

Discussie: mobiele toekomst van bibliotheken

2009-12-31T11:16:00.001+01:00

Op de website van Informatie Professional is een uitstekend opinierend artikel verschenen: Discussie: mobiele toekomst van bibliotheken. Uiteenlopende personen uit de bibliotheekwereld, waaronder ikzelf, hebben de titel daadwerkelijk gezien als uitnodiging om erop te reageren.

Alvin Lucier - Sitting In A Room

2009-12-28T22:10:00.000+01:00

YouScrobble werkt aan update van het systeem

2009-12-24T10:39:00.001+01:00

YouScrobble reageerde op mijn klacht:

Dear Jeroen,

we've got some great news for you. We are currently moving to a new downloading system, so all operating systems (mac osx as well, for sure!) will be supported in near future.

So please be a little patient right now.

Regards,

YouScrobble-Support

Youscrobble: Whoops! Your operating system seems to be unsupported!

2009-12-23T16:18:00.001+01:00

Onderstaande mail stuurde ik naar de klantenservice van YouScrobble:

Dear sir, madam,

Last week I signed up for a YouScrobble premium membership and this afternoon I was ready for some downloading. But... this is impossible since I'm on a Macintosh running MacOSX, which, strangely enough, isn't supported by you. I looked on your website if there is any mention for OS-restrictions, but there isn't. I hope you understand I'm hugely dissapointed by this. I can see the potential of Youscrobble, which was the reason to sign up with you in the first place, but now I feel let down. To make use of preferred operating systems is something of the old days, so I hope you can make up for this huge disadvantage.

I hope I can use my 15 bucks in the very near future..

Kind regards,

Jeroen de Boer

Alle aandacht voor het downloadverbod: navelstaren?

2009-12-21T15:24:00.000+01:00

NRC schrijft erover. Nu.nl volgt en ook op Twitter is het 't verhaal van de dag: afschaffen dat mogelijke downloadverbod! Heel mooi, ineens al die aandacht voor een gegeven dat al maandenlang boven de markt zweeft. Ik zou echter liever zien dat alle publicatie-energie gestoken wordt in eenzelfde soort voorstel, maar dan eentje met een in potentie veel grotere impact: de Acta. De isp's roerden zich drie weken terug al al, maar een recente reactie van de woordvoerder van de branche, Arnout Veeman van ISP Connect, wijst op weinig goeds. Hij noemt een downloadverbod zonder strafmaatregelen in navolging van stichting Brein namelijk een schijnoplossing.
Vanuit politieke hoek komen bijkans geen signalen. Ook hier lijkt de focus te liggen op landelijke maatregelen. Daarnaast vraag ik me af of een Europees downloadverbod legalisatie op nationaal niveau niet overruled. Mocht dat zo zijn dat lijkt mij alle aandacht voor een nationaal downloadverbod een kwestie van navelstaren.

Enthousiast over YouScrobble

2009-12-21T11:12:00.000+01:00

Het zou natuurlijk slechts een kwestie van tijd zijn alvorens er een mash-up van Youtube en Last.FM zou komen. Met YouScrobble is het wachten echter beloond. Het bedrijf werd al in augustus 2008 opgericht, maar de site kwam afgelopen oktober pas uit de beta-fase. De combinatie van het aanbod van beide websites en de cleane interface van de site maakt het een plezierige gebruikerservaring. Naast het beluisteren van streams en bekijken van video's behoren ook betaalde downloads tot de mogelijkheid. En dat laatste voor een gunstige prijs: 500 nummers voor $ 14,99. Kijk, zo komen we nog eens ergens.

Vlaamse evaluatie van DigiLeen: zoeken naar een streaming alternatief

2009-12-13T22:04:00.002+01:00

Johan Mijs (Bibnet) heeft een Vlaamse evaluatie van DigiLeen opgesteld. De conclusie luidt als volgt:

Bibnet heeft een eigen pilootproject opgestart om de ontwikkeling van alternatieve muziekdienst te onderzoeken. Bibnet blijft ook in overleg met CDR over een streaming-opvolger voor DigiLeen. De contouren van alternatief zijn duidelijk: streaming en beluisterbaar binnen een internetbrowser, onmiddellijk en maximaal geïntegreerd binnen de zoekomgeving van de bibliotheek en een uitgebreider aanbod.

In tijden waarin ons de Spotify's en Last.FM's om de oren vliegen en ook iTunes zich waarschijnlijk in de streamingstrijd mengt is de oplossing die de bibliotheek biedt op zijn zachtst gezegd gedateerd. Ten eerste is het installeren van een speciale applicatie teveel gevraagd, zeker als dat ook niet van een leien dakje gaat (van de Vlaamse gebruikers lukte het slechts 30% dit succesvol te laten zijn). En als die applicatie dan ook slechts op een Windows-PC draait raak je wat mij betreft fundamenteel probleem: het sluit gebruikers buiten, wat haaks staat op het uitgangspunt van de bibliotheek: vrije en onbeperkte toegang tot kennis, wetenschap, cultuur en informatie.

Het DigiLeenproject, waarvan de pilotfase in Vlaanderen is verlengd tot 1 oktober 2010, laat ondanks zijn beperkingen echter wel zien dat het relatief onbekende aanbod voldoet aan een behoefte: 75% van het aanbod is wel eens geleend. Wat dat aangaat een schoolvoorbeeld van het Long Tail-principe én het voornoemde uitganspunt van bibliotheken. Des te meer een reden om zo snel mogelijk een oplossing te bieden die technisch up-to-date is en een nog groter deel van de collectie ontsluit.

Ursonate door Jaap Blonk

2009-12-09T21:57:00.001+01:00

Gewoon, omdat het zo'n waanzinnig mooi stuk is, de Ursonate van Kurt Schwitters door Jaap Blonk met realtime typografie van Golan Levin:

Meer Ursonate op UbuWeb.

Toename streamen & downloaden gaat hand in hand

2009-12-09T21:39:00.000+01:00

Zoals reeds aangehaald in een eerdere blogpost is Cory Doctorow van mening dat de toename van het gebruik van streaming services als Last.FM en Youtube geen oplossing biedt voor het probleem van (illegaal) downloaden. In The Guardian wijdt Doctorow uit over deze, in zijn ogen, misvatting. Hij stelt allereerst dat er wat hem betreft geen onderscheid bestaat tussen streamen en downloaden. In beide gevallen, stelt hij, is er sprake van internetverkeer over uiteenlopende protocollen waarbij een eindgebruiker op zijn eigen apparaat (computer, tv, mobiel) media tot zich neemt. Het enige wat downloaden tot downloaden maakt is volgens Doctorow het feit dat het bestand wordt opgeslagen. Dat streamingdevices deze mogelijkheid niet automatisch hebben betekent geenszins dat opslaan onmogelijk is. Technisch is het namelijk prima haalbaar, al vereist het wat sleutelwerk aan de software. De entertainmentindustrie is daarmee in zijn ogen naïef en ziet streamingdiensten als een schijnoplossing.
Doctorow stelt zelfs dat een stijgend gebruik van streaming services slechts zal leiden tot een toename van het downloaden. Mensen blijven namelijk verzamelaars en wanneer het kennismaken met nieuwe muziek, films etc door betere streams eenvoudiger en laagdrempeliger wordt neemt daartoe ook de behoefte tot verzamelen toe. Dit zal volgens Doctorow op zijn beurt weer leiden tot zwaardere maatregelen van de entertainmentindiustrie om dit aan banden trachten te leggen. Een ouderwets vicieuze circel dus.

Gaat streamen het downloaden vervangen?

2009-12-06T13:02:00.000+01:00

Op P2P Net is een interessant vraaggesprek tussen Don Tapscott en Cory Doctorow verschenen. Het interview wordt gebruikt voor het boek Rebuilding the World van Tapscott en co-auteur Anthony D. Williams dat in het voorjaar uitkomt. De insteek van Tapscott is dat streaming media het probleem van (illegaal) downloaden oplost. Doctorow zet hier echter enkele kanttekeningen bij:

1. Verzamelaars hebben behoefte aan het bezitten van materiaal. (Ik schreef hier eerder ook wat over: Spotify en de collectioneur)
2. Er zullen zonder veel moeite (illegale) streaming clients ontwikkeld worden die het materiaal ook opslaan.
3. Aanbieders van draadloze verbindingen worden door gebruikers slecht beoordeeld.
4. Fysieke opslagmedia zijn erg goedkoop (het Fedexen van harddrives is sneller dan het streaming beluisteren van media).
5. Privacy: de aanbieder weet altijd waar en wanneer en met wie je welke media tot je neemt.
6. Is streaming media overal beschikbaar (ondergronds, hoog in de lucht)?

The new keynote "Rebuilding the World" by Don Tapscott from Sogeti VINT on Vimeo.

Porcupine Tree "Way Out Of Here" Live in Tilburg

2009-12-02T00:36:00.002+01:00

Eén van de meest indrukwekkende concerten die ik ooit bezocht was dat van Porcupine Tree, vorig jaar in het Tilburgse 013. Bekend was dat er opnames voor een dvd gemaakt zouden worden, maar het wachten op het eindresultaat duurt nog steeds. Een ingeving eens op Youtube te kijken werd beloond. Regisseur Lasse Hoile heeft een week geleden namelijk een voorproefje geplaatst. En ik moet zeggen, petje af:

ACTA Internet Chapter info

2009-12-01T13:37:00.001+01:00

Met dank aan het artikel Isp's slaan alarm om mondiaal three-strikesplan op Webwereld:

ACTA Internet Chapter info